Betaferon – stosowanie, dawki, efekty uboczne

Informacje ogólne | Skutki uboczne | Dawkowanie

Betaferon (interferon beta-1b), jest wykonany z ludzkich białek. Interferony pomagają organizmowi zwalczać infekcje wirusowe.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

betaferon

Betaferon jest produkt jak produkt leczniczy stosowany w celu zmniejszenia liczby nawrotów u osób w nawracającej postaci stwardnienia rozsianego.

Betaferon nie jest w stanie wyleczyć stwardnienia rozsianego, ale może zmniejszyć liczbę zaostrzeń choroby.

Ważne informacje


Betaferon może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka lub może spowodować poronienie. Nie używaj betaferonu jeśli jesteś w ciąży. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę w trakcie leczenia.

Przed użyciem betaferonu, należy poinformować lekarza, jeśli jesteś uczulony na jakieś leki, lub jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, zaburzenia tarczycy, padaczka lub inne zaburzenia, krwawienia lub zaburzenia krzepnięcia krwi, niedokrwistość (niski poziom czerwonych krwinek), albo historia depresji lub zachowania samobójcze.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne po zastosowaniu pierwszej dawki betaferonu lub po stosowaniu betaferonu wielokrotnie. Objawy mogą obejmować trudności w oddychaniu lub połykaniu, obrzęk jamy ustnej lub języka, wysypkę, swędzenie skóry lub wstrząs.

Niektórzy pacjenci stosujący leki na bazie interferonu stają się bardziej przygnębieni i mają myśli samobójcze. Należy przestać używać betaferon jeśli masz objawy depresji (smutek, płacz, utrata zainteresowania rzeczami które kiedyś lubiłeś) lub jeśli masz jakiekolwiek myśli ranienia samego siebie.

 

Przed zastosowaniem leku


Nie należy stosować betaferonu jeśli jesteś uczulony na interferon beta, albuminy lub mannitol.

Aby upewnić się, że betaferon jest bezpieczna dla pacjenta, należy poinformować lekarza jeśli występują:

– choroba wątroby;
– zastoinowa niewydolność serca;
– padaczka lub inne zaburzenie napadowe;
– zaburzenia krwawienia lub krzepnięcia krwi, takich jak hemofilia;
– historia niskich poziomów białych krwinek (WBC);
– niedokrwistość (niedobór krwinek czerwonych);
– historia depresji lub zachowań samobójczych
– jeśli pacjent ma uczulenie na lateks.

Niewielka liczba kobiet w ciąży miały poronienia podczas korzystania z betaferonu. Nie używaj betaferon jeśli jesteś w ciąży. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia.

Nie wiadomo, czy betaferon przenika do mleka matki. Nie należy karmić piersią podczas leczenia betaferonem.

Betaferon wykonany jest z osocza ludzkiego (składnik krwi), które mogą zawierać wirusy i inne czynniki zakaźne. Porozmawiaj z lekarzem na temat ryzyka i korzyści wynikających z zastosowania tego leku.
Jak stosować betaferon?


Betaferon jest wstrzykiwany pod skórę raz na 48 godzin (2 dni). Lekarz może pokazać tobie jak wykonywać zastrzyki w domu.

Należy przestrzegać wszystkich wskazówek na zawartych na etykiecie i recepcie. Lekarz może czasami zmienić dawkę, aby uzyskać najlepsze rezultaty leczenia. Nie należy stosować leku w większych lub mniejszych ilościach lub przez okres dłuższy niż jest to zalecane.

Betaferon jest lekiem w proszku, który powinien być mieszany z cieczą (rozcieńczalnik) przed użyciem. Jeśli sam wykonujesz zastrzyk w domu, upewnij się, że prawidłowo zmieszałeś lek.

Przechowuj lek niezmieszany w temperaturze pokojowej z dala od wilgoci i ciepła.

Po zmieszaniu betaferonu, lek przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu 3 godzin. Nie zamrażać.

Każda fiolka nadaje się do jednorazowego użytku. Strzykawkę należy wyrzucić po jednokrotnym użyciu.

Lek należy podawać za każdym razem w inne miejsce. Nie należy wstrzykiwać leku w tym samym miejscu dwa razy z rzędu.

Potrzebne będą częste badania krwi w celu sprawdzenia czynności i stanu zdrowia twojej wątroby.

 

Betaferon informacje na temat dozowania


Dawka betaferonu dla dorosłych w trakcie leczenia stwardnienia rozsianego:

Początkowa dawka: 0,0625 mg podskórnie co drugi dzień, zwiększana o 25% przyrostach co 2 tygodnie w ciągu 6 tygodni aż do dawki podtrzymującej

Dawka podtrzymująca: 0,25 mg podskórnie co drugi dzień

Harmonogram zwiększania dawki:

Tydzień 1 i 2: 0,0625 mg podskórnie co drugi dzień (25% zalecanej dawki)
Tydzień 3 i 4: 0,125 mg podskórnie co drugi dzień (50% zalecanej dawki)
Tydzień 5 i 6 tygodni: 0,1875 mg podskórnie co drugi dzień (75% zalecanej dawki)
Tydzień 7 i pozostałe: 0,25 mg podskórnie co drugi dzień (100% zalecanej dawki)

 

Co się stanie w przypadku pominięcia dawki?


Użyj pominiętej dawki tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy odczekać co najmniej 48 godzin przed użyciem kolejnego zastrzyku, a następnie ponownie uruchomi schemat dawkowania leku. Nie należy stosować więcej niż jednego zastrzyku co 48 godzin (2 dni).

 

Co się stanie, jeśli przedawkuje lek?


Należy zadzwonić na pogotowie.

 

Czego należy unikać podczas korzystania Betaferonem?


Należy unikać wstrzykiwania leku w skórę, która jest bolesna, czerwona lub zakażona.

Picie alkoholu w leku może powodować poważne skutki uboczne.

Należy uniknąć ludzi, którzy są chorzy lub mają infekcje. Należy poinformować lekarza od razu, jeśli wystąpią u ciebie objawy zakażenia.

 

Efekty uboczne betaferonu


Należy skontaktować się z lekarzem jeśli wystąpią u ciebie: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.

Niektórzy pacjenci stosujący leki na bazie interferonu stają się bardzo przygnębieni i mają myśli samobójcze. Pogorszeniu ulega nastrój lub zmianom podlega zachowanie w tym chorzy notują lęk, problemy ze snem, omamy, lub wykazują zachowania impulsywne, wrogie i agresywne, lub mają myśli samobójcze lub ranienia samego siebie.

Należy przestać używać betaferonu i skontaktować się z lekarzem od razu, jeśli masz:

– napady (drgawki);
– ból, obrzęk, zaczerwienienie skóry;
– bladą skórę, łatwo powstające siniaki, wybroczyny (nosa, jamy ustnej, pochwy lub odbytu), fioletowe lub czerwone plamy zlokalizowane pod skórą;
– problemy z nerkami – ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, krew w moczu, obrzęk lub szybki przyrost masy ciała, brak oddawania moczu;
– oznaki poważnego zaburzenia funkcji krwinek – splątanie, uczucie zmęczenia lub drażliwość, bóle brzucha, krwawa biegunka, wymioty;
– problemy z sercem – szybkie bicie serca, duszność (zwłaszcza w pozycji leżącej), uczucie ucisku w klatce piersiowej, obrzęki kostek, szybki przyrost masy ciała;
– syndrom toczniopodobny – bóle stawów i obrzęki, duszność, wysypka skórna, drętwienie, uczucie zimna i blada wygląd palców u rąk i nóg;
– problemy z wątrobą – nudności, bóle brzucha, swędzenie, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, gliniany kolor stolca, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu);
– niski poziom białych krwinek – gorączka, dreszcze, obrzęk dziąseł, bolesne owrzodzenia jamy ustnej, ból przy przełykaniu, owrzodzenia skóry, objawy przeziębienia lub grypy, kaszel.

Częste działania niepożądane betaferonu mogą obejmować:

– bóle głowy, osłabienie;
– problemy ze snem (bezsenność);
– ból brzucha;
– bóle mięśni lub sztywność;
– nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych;
– wysypka na skórze;

Informacje ogólne | Skutki uboczne | Dawkowanie