Błędne rozpoznanie stwardnienia rozsianego

Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych w ubiegłym roku, ponad 95% neurologów, specjalistów w leczeniu stwardnienia rozsianego, ma do czynienia z pacjentem, który został omyłkowo zdiagnozowany jako chory na „stwardnienie rozsiane”.
Według badania, opublikowanego w czasopiśmie «Neurologia» (Journal of American Academy of Neurology), błędne rozpoznanie stwardnienia rozsianego jest stosunkowo częstym zjawiskiem. Niewłaściwa diagnoza jest szkodliwe nie tylko bezpośrednio dla pacjenta, ale również koszty państwowego systemu opieki zdrowotnej wydaje na to miliony dolarów rocznie.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

bledne-rozpoznanie-stwardnienia-rozsianego

Wyniki są oparte na ogólnokrajowej ankiecie 122 specjalistów w dziedzinie stwardnienia rozsianego , które zostało przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Stanu Oregon i Portland Medical Center.

Według badania, ponad 95% specjalistów w dziedzinie stwardnienia rozsianego w ostatnim roku zderzyła się z co najmniej jednym przypadkiem błędnej diagnozy. Około 3 \ 4 ekspertów w dziedzinie stwardnienia rozsianego potwierdza fakt, że w ciągu ostatniego roku napotkali co najmniej 3 przypadki błędnej diagnozy. Ponad 1 \ 3 respondentów wskazała, że w ubiegłym roku widziała sześć lub więcej przypadków niewłaściwej diagnozy. Według badań, 122 specjalistów miało do czynienia z 600 pacjentami, którzy zostali błędnie zdiagnozowani jako „stwardnienie rozsiane”.

Wielu ekspertów mówi, że znaczny odsetek pacjentów błędnie zdiagnozowanych już rozpoczęło kurs terapii profilaktycznej stwardnienia rozsianego , który może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia ludzkiego, jak również jest kosztowne. Na podstawie danych dostarczonych przez ekspertów, z 600 pacjentów błędnie zdiagnozowanych, około 280 pacjentów rozpoczęło terapię lekami pitrs. .

Okazało się, że błędna diagnoza „stwardnienia rozsianego” jest dość powszechnym zjawiskiem i występuje częściej niż wcześniej oczekiwano. Ten fakt ma znaczący wpływ na pacjentów i system opieki zdrowotnej jako całości mówi Andrew Solomon, MD, Ph.D., główny badacz.

Według Dennisa Burdetta, MD, profesora badań i szefa wydziału neurologii w Oregon Health & Science University (Ohsu) w Portland, Oregon, błędna diagnoza „stwardnienia rozsianego” może stać się nie tylko powodem poważnych skutków ubocznych i kosztownego leczenia, ale również opóźnione działanie w przypadku rzeczywiście chorych pacjentów.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Wspomniane wyżej badanie wykazało także emocjonalne i etyczne problemy u pacjentów z błędną diagnozą. Ponad 2 \ 3 Ekspertów twierdzi, że po powiadomieniu zdrowych pacjentów z błędnym rozpoznaniem prawdopodobieństwo wystąpienia progresji choroby było wyższe niż w tym samym komunikacie u pacjentów naprawdę chorych.

Ostatnio w medycynie zaczęto zwracać większą uwagę na błędy medyczne, na przykład, zlecenie niewłaściwego leczenia lub niewłaściwe obliczanie dawkowania leków, jak również przypadki, w których nastąpił rozwój chorób zakaźnych, których można było uniknąć. Jednak mniej uwagi poświęca się poziomowi błędów diagnostycznych, które są średnio o około 10% częstsze.

Często tego rodzaju błędy występują w rozpoznaniu stwardnienia rozsianego z powodu braku precyzyjnej, konkretnej metody diagnostycznej – powiedział dr Eran Klein, trzeci współautor badania i asystent profesora neurologii w Ohsu. Choroba ta wymaga wysokich umiejętności i szerokiej wiedzy specjalistycznej w tym zakresie, potrzebne jest przestudiowanie historii medycznej pacjenta, przeprowadzenie pełnej analizy i oceny wszelkich dodatkowych informacji o stanie zdrowia, w celu stworzenia prawidłowej diagnozy. Badanie to pomaga rzucić światło na znaczenie badania klinicznego w wykrywaniu i korygowaniu błędów diagnostycznych.