Brak ochoty na seks w stwardnieniu rozsianym

Stwardnienie rozsiane jest często związane z wyzwaniami emocjonalnymi, które obejmują: smutek, przygnębienie, zmiany samooceny i obrazu ciała oraz depresję kliniczną. Te stany emocjonalne mogą czasowo stłumić zainteresowanie seksem lub zdolność do dawania i otrzymywania przyjemności seksualnej.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Rozwiązywanie tych problemów emocjonalnych w celu zwiększenia satysfakcji seksualnej obejmuje kilka aspektów: edukację, diagnozę, podjęcie profesjonalnego leczenia i radzenia sobie z objawami. Edukacja o emocjonalnych wyzwaniach stwardnienia rozsianego dostępna jest na przykład za pośrednictwem Krajowego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego. Dodatkowo, powszechnie dostępne są grupy wsparcia, w których ludzie ze stwardnieniem rozsianym i ich partnerzy mogą wymieniać się informacjami na temat choroby. Zgłębianie przez was takiej wiedzy może pomóc, aby Twoja żona zrozumiała uczucia, które przeżywasz, i uznała, że to właśnie one mogą mieć wpływ na wasze stosunki seksualne.

Ocena reakcji emocjonalnych osoby na stres wynikający ze stwardnienia rozsianego może być dokonana przez pracownika służby zdrowia psychicznego, który jest zaznajomiony z tą chorobą. Prawidłowe określenie rodzaju problemów emocjonalnych, których doświadcza dana osoba, jest warunkiem koniecznym do zapewnienia jej odpowiedniego sposobu leczenia. Innymi słowy, koniecznym jest, aby dowiedzieć się, co jest przyczyną Twojego przygnębienia, w celu możliwości zmiany tego nastroju. Zwykłe obniżenie nastroju w reakcji na stres i straty wynikające z choroby mogą być bardzo skutecznie minimalizowane dzięki uczestnictwu w grupach wsparcia lub krótkotrwałej psychoterapii indywidualnej. Bardziej poważną formę depresji klinicznej najlepiej leczyć za pomocą kombinacji psychoterapii i leków przeciwdepresyjnych.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Czasami leki przeciwdepresyjne mogą powodować pojawienie się problemów seksualnych, takich jak opóźniony orgazm lub utrata libido. Rozmowy z lekarzem na temat możliwych skutków ubocznych na tle seksualnym (jeśli takie występują), pomogą ustalić solidną podstawę dla możliwości skutecznego zarządzania tymi objawami. Skutki uboczne na tle seksualnym można na przykład zmniejszyć dzięki zmianie harmonogramu zażywania antydepresantów lub jednoczesnym podawaniu innych leków. Jeśli tylko zaczniesz doświadczać ulgi od Twoich niepokojących uczuć, Ty i Twoja żona będziecie mogli łatwiej rozmawiać o sposobie, w jaki stwardnienie rozsiane i Twoje odczucia odnośnie tej choroby wpływają na waszą relację seksualną.

Jedną z najważniejszych strategii radzenia sobie ze zmianami emocjonalnymi i ustrojowymi jest prowadzenie intymnej komunikacji ze swoim długoterminowym partnerem seksualnym. Może to być szczególnie ważne do odkrywania nowych możliwości, dyskutowania na temat rozczarowań i wyrażania tego, co oboje czujecie i czego pragniecie w obliczu radzenia sobie ze wszystkich innych zmianami związanymi ze stwardnieniem rozsianym. Ten proces mogą ułatwić grupy wzajemnego wsparcia, grupy dla par, a także poradnictwo indywidualne lub terapia małżeńska.