Brak zainteresowania seksem w stwardnieniu rozsianym

Zmiany doznań seksualnych zwykle występują przez całe życie. Jednak doświadczenia ze stwardnieniem rozsianym mogą skomplikować typowe zmiany, które zazwyczaj występują. Stwardnienie rozsiane wpływa na odczucia seksualne: zarówno bezpośrednio jak i pośrednio, co zostało omówione wcześniej. Neurolodzy i inni pracownicy służby zdrowia często nie mają w zwyczaju spontanicznie przywoływać w rozmowie z pacjentem tematu seksualności.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Lekarze i pielęgniarki mogą umyślnie ignorować kwestie seksualności, ponieważ postrzegają zadawanie takich pytań jako niepożądaną ingerencję w prywatne życie swoich pacjentów. Lekarze nie poruszają też tematu seksu z powodu osobistego dyskomfortu podczas rozmów o seksualności, albo z powodu braku odpowiedniego przygotowania zawodowego w tej dziedzinie. Chociaż może to być zatem trudne i potencjalnie kłopotliwe, Twoja seksualność jest na tyle ważna, abyś omówił ten temat z Twoim lekarzem od stwardnienia rozsianego. Należy omówić zmiany w uczuciach seksualnych i zapytać wprost o zabiegi, które są dostępne w celu zwiększenia satysfakcji seksualnej.

Trzeba ustalić z lekarzem, w jaki sposób objawy stwardnienia rozsianego ingerują w Twoją seksualność, oraz jakie leki powinieneś zastosować, by miało to wpływ na Twoje reakcje seksualne. Mimo obaw związanych z rozpoczęciem rozmowy na tematy seksualne, powinieneś zainicjować samodzielnie taką rozmowę. Komunikacja na temat seksualności być może początkowo spadnie na Ciebie, jednak możesz być pewien, że nieleczone zaburzenia seksualności często stają się problemem zasługującym na większą uwagę.