Ćwiczenia i problemy z wagą

Wagi i bezpieczeństwo są obszary podstawowej troski o fizjoterapeuta i wspólnych problemów dla wielu z SM. Zaburzona równowaga MS wynika głównie z blaszek w móżdżku i pniu mózgu, ale może być również spowodowane zaburzeniami czucia w podeszwach stóp oraz osłabienia i / lub sztywności każdej części ramienia. nawet upośledzenie wzroku może przyczynić się do słabej równowadze.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Terapeuta fizyczne oceni równowagi w różnych pozycjach, jak również w trakcie ruchu. Saldo problemy spowodowane uszkodzeniem w pniu mózgu i móżdżku nie mogą być korygowane przez ćwiczenia. Jednak, terapeuta może polecić konkretne ćwiczenia zaprojektowane, aby zmaksymalizować zdolność do utrzymania równowagi lub pomóc zrekompensować zmiany w zdolności do równowagi. Terapeuta może również zalecić sprzętu pomocniczego, takiego jak pomoc spaceru, poręcze lub urządzenia transferowego. Bezpieczeństwo jest głównym problemem, ponieważ zaburzenia równowagi może prowadzić do upadków wynikających zasinienie, obrzęk, ból, a nawet złamań.

Jak poruszać się o własnych siłach

Od mojego ostatniego zaostrzenia choroby nie byłem w stanie chodzić. Czy ćwicząc moje nogi będę mógł znów poruszać się o własnych siłach?

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Chodzenie jest złożoną aktywnością ruchową, która zależy od wielu funkcji, działających w sposób skoordynowany. Ćwicząc swoje nogi, utrzymujesz elastyczność stawów i mięśni, zachęcasz mięśnie do pracy, a także dbasz o to, by pracowały w swoim najlepszym potencjale. Zapobiegasz także dalszemu pogarszaniu się prawidłowego funkcjonowania mięśni.

Dlatego też, w zależności od stopnia i lokalizacji demielinizacji, która miała miejsce w ciągu ostatniego zaostrzenia, może pojawić się spontaniczne odzyskanie mobilności ciała. Może się do tego przyczynić stosowanie ćwiczeń mięśni nóg, dzięki którym możesz odzyskać zdolność samodzielnego chodzenia. Jednakże, nie ma gwarancji, że tak się stanie, ponieważ ćwiczenia fizyczne nie rozwiązują wyrządzonych przez chorobę szkód neurologicznych. Jednak nawet w przypadku, gdy nie będzie możliwe chodzenie, ćwiczenia mięśni nóg pomogą Ci prawidłowo siedzieć, a tym samym zapobiegną bólowi i sztywności, które mogą wynikać z długotrwałego siedzenia.

Ćwiczenia dla osób na wózku inwalidzkim

Dla osoby, która nie jest już w stanie chodzić, bardzo ważne są regularne ćwiczenia fizyczne. Stosowane w różnych formach, ćwiczenia fizyczne poprawiają elastyczność mięśni, postawę ciała, siłę i wytrzymałość, z których każda przyczynia się do ogólnego komfortu życia i dobrego samopoczucia fizycznego.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Sztywność nóg wpływa na zdolność danej osoby do siedzenia w pozycji pionowej, z właściwym pozycjonowaniem stóp. Pełny zakres pasywnych ćwiczeń rozciągających może przyczynić się do złagodzenia tego rodzaju sztywności. Dla zachowania prawidłowej postawy ciała, bardzo ważne są ćwiczenia ramion, górnego korpusu i tułowia, co z kolei zmniejsza ryzyko schorzeń pleców i bioder. Trening siłowy, stosowany, aby utrzymać dobrą wytrzymałość górnej części ciała, ułatwia również przemieszczanie się chorego na wózku lub w łóżku, sprzyjając przy tym zdrowiu serca.

Ćwiczenia górnych części ciała mogą dodatkowo wzmocnić mięśnie szyi lub tułowia, a tym samym zwiększyć zdolność danej osoby do wygodnego siedzenia przez dłuższe okresy czasu. Każdy schemat ćwiczeń, który zwiększa mobilność osoby na wózku inwalidzkim, zmniejsza również ryzyko uszkodzenia skóry (patrz: Rozdział 8) i pojawienia się zakrzepów krwi w nogach. Ludziom, którzy spędzają długie okresy czasu na wózku inwalidzkim, poleca się konkretne ćwiczenia, mające na celu zmianę ich wagi, a tym samym złagodzenie presji na te obszary ciała, które są szczególnie podatne na uszkodzenia skóry.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Tacy pacjenci mogą również uczy się wstawać (jeśli oczywiście jest to możliwe) przez krótkie okresy w ciągu każdego dnia, aby pozwolić działać sile ciężkości, zapobiegającej spadkowi gęstości kości (osteoporozie), która może pojawiać się w związku ze zmniejszoną ruchliwością i niewystarczającą ilością wykonywanych ćwiczeń obciążeniowych. Jest to niezwykle istotne, ponieważ zmniejszenie gęstości kości zwiększa ryzyko złamania kości. Działania zmierzające do próbowania poruszania się w postawie stojącej mogą również pomóc w trawieniu, funkcjonowaniu jelit i prawidłowym działaniu pęcherza moczowego.

Co zrobić z obrzękiem stóp i kostek w stwardnieniu rozsianym

Ponieważ pojawienie się obrzęków nóg może wynikać z różnych przyczyn, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu upewnienia się, jaką chorobą należy się zająć. Gdy inne przyczyny zostaną wykluczone, aby zredukować obrzęk wynikający z ograniczonej sprawności ruchowej można wykorzystywać różne strategie.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Podczas chodzenia i stania, aktywność mięśni w nogach pomaga pompować krew z nóg z powrotem do serca. W pozycji siedzącej, siła grawitacji przyciąga krew w dół, w kierunku stóp. Podczas długiego siedzenia występuje niewystarczające działanie mięśni nóg, aby mogło ono przeciwdziałać sile grawitacji i pompować krew z powrotem do serca. Spróbuj, jeśli to tylko możliwe, wstawać na co najmniej pięć minut po każdej godzinie siedzenia. Jeśli nie jesteś w stanie ustać samodzielnie, możesz rozważyć użycie urządzenia wspierającego utrzymanie pozycji stojącej.

Niektóre modele mogą nawet pomóc Ci wstawać z pozycji siedzącej do pozycji stojącej. Krótkie okresy wstawania z pozycji siedzącej odciążają długotrwały nacisk na pośladki i mięśnie nóg, pozwalając pompować krew z powrotem do serca. Jeśli stanie jest dla Ciebie bardzo trudne, staraj się podnosić nogi po każdych dwóch godzinach siedzenia i odpoczywaj, układając je na krześle lub taborecie, który jest co najmniej tak wysoki, jak Twoje biodra. Podczas, gdy Twoje nogi są podwyższone, spróbuj zrobić kilka ćwiczeń stóp i kostek, które będą pomagały pompować krew z powrotem do serca.

Trzymaj nogi uniesione powyżej poziomu bioder przez co najmniej trzydzieści minut. W przypadku ciężkich obrzęków, może być konieczne, aby położyć się na pewnej części ciała każdego dnia i trzymać nogi podniesione powyżej poziomu serca. Dodatkową strategią kontrolowania zmniejszania opuchlizny nóg jest noszenie na sobie pończoch uciskowych, które muszą zostać ustalone i przystosowane specjalnie dla danej osoby.

Problemy z obracaniem stopy

Gdy stopa zmienia się w przebiegu choroby, mięśnie i ścięgna na wewnętrznej części stopy stają się krótsze. Czasami dzieje się tak z powodu spastyczności i osłabienia mięśni obracających nogą. Bez ćwiczeń stawu skokowego, może on stać się zbyt sztywny.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

W tej sytuacji niezwykle ważne są pasywne i aktywne ćwiczenia mięśni kontrolujących ruchy kostki. Aby pomóc Ci poradzić sobie z tym problemem, lekarz lub fizjoterapeuta mogą zaproponować Ci również specjalny rodzaj klamry na nogę. Ponadto, mogą być zalecone niektóre leki antyspastyczne (jeśli wzmożone napięcie mięśni dotyczy postawy stopy). Najważniejsze jest, aby rozpocząć schemat odpowiedniego leczenia jeszcze zanim zmiany w mięśniach i stawach pojawią się na stałe.

Jak złagodzić sztywność, którą odczuwam w swoim ciele?

Sztywność w przebiegu stwardnienia rozsianego jest najczęściej pojawiającym się objawem spastyczności, który jest spowodowany przez rozregulowanie impulsów nerwowych w rdzeniu kręgowym.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Bardzo łagodne przypadki spastyczności w stwardnieniu rozsianym często mogą być efektywnie eliminowane za pomocą ćwiczeń z zakresu rozciągania i zwiększania mobilności pacjenta. Ćwiczenia te są bardzo ważne dla zachowania elastyczności mięśni i ścięgien, a tym samym dla zmniejszenia sztywności ciała i eliminacji innych dalszych powikłań. Fizjoterapeuta z pewnością opracuje dla Ciebie specjalny program ćwiczeń rozciągających.

Dodatkowo, dla eliminacji ogólnej sztywności ciała korzystne są regularne ćwiczenia krążeniowe. Pamiętaj jednak, że same ćwiczenia mogą nie być wystarczające w celu leczenia samej spastyczności. Jeśli, pomimo zastosowanych ćwiczeń, sztywność trwa nadal lub się pogarsza (lub ćwiczenia stają się zbyt trudne i niewygodne do wykonania), lekarz będzie prawdopodobnie zalecał stosowanie leków do zarządzania spastycznością w połączeniu z ćwiczeniami.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Ćwiczenia zmniejszające ból w stwardnieniu rozsianym

Ze stwardnieniem rozsianym może być związanych kilka rodzajów bólu. Oprócz podstawowego (neurogennego) typu bólu, związanego bezpośrednio ze zmianami demielinizacyjnymi w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), dany pacjent może doświadczać bólu wtórnego na reakcji inne objawy, takie jak osłabienie, spastyczność i zaburzenia ruchu.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Pierwszym krokiem w leczeniu bólu jest zatem skonsultowanie się z lekarzem i / lub fizjoterapeutą, aby zidentyfikować źródło (-a) bólu, którego doświadczasz. Fizjoterapeuci mogą korzystać z różnych strategii, które pomogą im zmniejszyć Twój ból, w tym stosowania miejscowego ogrzewania lub chłodzenia, ćwiczeń i nauczania poprawnego pozycjonowania i wsparcia dla ciała. Problemy z równowagą i chodzeniem często powodują zmiany w postawie, a te zmiany postawy mogą stopniowo prowadzić do pojawienia się wtórnego bólu w dolnej części pleców, bioder i kolan.

Stosowanie środków pomocniczych, takich jak chodzenie o kulach lub spacerowanie z laską, również może przyczyniać się do powstania wtórnego bólu w ramionach i górnej części pleców. Jeśli ból jest wynikiem zmian w postawie ciała, zaburzeń równowagi lub problemów z chodzeniem (to znaczy, jeśli na przykład zacząłeś inaczej siadać i chodzić ze względu na słabość lub spastyczność Twoich mięśni), terapeuta może zaprojektować schemat leczenia, obejmujący edukację na temat mechanizmu samego problemu oraz ćwiczenia, mające na celu poprawę funkcji partii ciała, przyczyniających się do powstania bólu.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Zamiast powodować dodatkowy ból, odpowiednie ćwiczenia będą faktycznie zmniejszały ból poprzez zminimalizowanie jego przyczyny. Dodatkowo, fizjoterapeuta może zalecić stosowanie nowej lub innej pomocy mechanicznej, takiej jak na przykład laska, klamra wokół nóg lub wózek inwalidzki. Jeśli zostaną prawidłowo dopasowane, mogą znacznie przyczyni się do zmniejszenia bólu, który u Ciebie występuje. Natomiast jeśli ból jest wynikiem spastyczności mięśni i wynikającej z niej bezczynności, fizjoterapeuta zaleci codzienny schemat ćwiczeń rozciągających, mających na celu zmniejszenie sztywności i zwiększenie elastyczności.

Czy Tai-Chi dobrą formą ćwiczeń dla osoby ze stwardnieniem rozsianym?

Tai-chi to kolejna doskonała forma ćwiczeń dla osób chorujących na stwardnienie rozsiane. W niedawnym badaniu osób z SR, które uczestniczyły w programie tai-chi, wykazano zwiększoną zdolność chodzenia i poprawę jakości życia tych pacjentów.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Ruchy wykonywane w tai-chi są powolne i kontrolowane, z okresowymi zmianami pozycji. Wiele ruchów tai-chi wymaga dobrej równowagi. Należy starać się wykonywać te ćwiczenia blisko ściany lub poręczy, by można się było wesprzeć w przypadku potrzeby uspokojenia się. Jak się okazało, regularne wykonywanie ćwiczeń z zakresu tai-chi może być również niezwykle relaksujące. Ta forma ćwiczeń wymaga jednak znacznej dyscypliny umysłowej i kontrolowanego oddychania.

Czy joga może być pomocna dla osoby, która ma stwardnienie rozsiane?

Joga jest doskonałą formą ćwiczeń dla osób ze stwardnieniem rozsianym, ponieważ wymaga dużo ćwiczeń rozciągających dla całego ciała.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Kontrolowane ćwiczenia oddechowe pomagają w rozluźnieniu ciała i umysłu, a także pomagają ludziom być bardziej w zgodzie ze swoim ciałem. Podobnie jak w przypadku każdej innej formy ćwiczeń, ważne jest, by ćwiczenia jogi być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i jego fizycznych ograniczeń.

Dlaczego poprawne poruszanie się i prawidłowa postawa ciała są tak ważne?

Powstanie urazów ciała nie ogranicza się do szkód spowodowanych przez coś lub kogoś, kto wyrządził Ci jakąś krzywdę. Uszkodzenie ciała może również wynikać z nieprawidłowego usytuowania jego części, nieprawidłowej postawy lub powtarzającego się obciążenia. Przykładowo, uszkodzenia danej partii mięśniowej mogą powstawać w wyniku przewlekłego bólu spowodowanego przez powtarzalne działanie pewnych rodzajów pracy mięśni (w sposób powtarzalny i długotrwały), bez jakiegokolwiek pojedynczego incydentu.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Częstym przykładem powtarzającego się uszkodzenia może być ból nadgarstka wynikający z przedłużającej się pracy przy komputerze. Ludzie, którzy spędzają dużo czasu przy komputerze, powinni być wyczuleni na odpowiednie ustawienie ciała w stosunku do biurka i klawiatury, a także prawidłową pozycję pleców, nóg, nadgarstków i przedramion. Powstałe przy tej okazji bóle mogą być podobne do objawów stwardnienia rozsianego, ale nie mają nic wspólnego z tą chorobą. Właściwa ocena objawów, dokonana przez lekarza lub fizjoterapeutę, mogą być pomocna w ustaleniu przyczyny i podjęcia odpowiedniej interwencji w celu wyeliminowania bólu.

Podobnie ludzie, którzy używają różnych rodzajów przyrządów ułatwiających poruszanie się podczas spacerów, muszą mieć pewność, że urządzenia są precyzyjnie zaprojektowane i wymierzone, i że dzięki temu mogą być one wykorzystywane w odpowiedni sposób. Często zdarza się tak, że ból lub uraz może doprowadzić do konieczności korzystania z laski. Zdarza się jednak, że jest ona zbyt krótka lub zbyt długa w stosunku do wzrostu danej osoby – a niestety laska niewłaściwej długości może zakłócać postawę i chód człowieka.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Te typy zakłóceń mogą ostatecznie prowadzić do pojawienia się bólu pleców, bioder i nóg. Z kolei osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim, który nie zapewnia właściwego ułożenia jej pleców, nóg i wsparcia stóp, prawdopodobnie zacznie doświadczać bólów szyi, pleców i nóg. Fizjoterapeuta oceni potrzeby danej osoby, przepisze odpowiednie urządzenie usprawniające mobilność (które będzie najlepiej dostosowane do danych potrzeb), a także zapewni pacjentowi instrukcję, w jaki sposób powinien z niego korzystać, aby było to bezpiecznie i skutecznie.