Co mogę zrobić, aby zachować zdrowie tak długo, jak to możliwe, pomimo mojego stwardnienia rozsianego?

Jest to bardzo ważne pytanie, ponieważ uzyskane dowody wskazują na to, że osoby z chorobą przewlekłą (jaką jest na przykład stwardnienie rozsiane) często zaniedbują swoje ogólne potrzeby opieki zdrowotnej. Zaczynają myśleć jedynie o swoim aktualnym problemie, odwiedzając wyłącznie neurologa (lub innego specjalistę) jako podstawowego lekarza, rezygnując przy tym z wizyt u internisty lub u lekarza ogólnego.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Powoduje to, że rutynowe, ogólne badania lekarskie i przesiewowe środki zapobiegawcze wydają się iść w zapomnienie.
Ponieważ ludzie ze stwardnieniem rozsianym mogą zmagać się z samymi ostrymi i przewlekłymi problemami zdrowotnymi, powinni – jak zresztą każdy – regularnie korzystać z profilaktycznej opieki zdrowotnej. Jest ona równie ważna dla tych, którzy mają stwardnienie rozsiane, jak i dla ogółu społeczeństwa. Strategie ochrony i poprawy ogólnego stanu zdrowia oraz dobrego samopoczucia, niezależnie od tego, czy masz stwardnienie rozsiane, czy nie, obejmują:

1. Utrzymywanie zdrowej diety:

  • zawiera wiele produktów spożywczych, jak pokazano w przewodniku do piramidy żywności
  • jest bogata w błonnik (produkty zbożowe, warzywa i owoce),
  • ma niską zawartość tłuszczu, tłuszczów nasyconych i cholesterolu,
  • jest umiarkowana w sól

2. Ochrona swojego serca przez:

  • nie palenia tytoniu,
  • utrzymanie zdrowego poziomu cholesterolu (łącznie poniżej 200 jednostek i powyżej 45 jednostek dla HDL [dobry cholesterol]),
  • udział w jakiejś formie ćwiczeń aerobowych (zgodnie z zaleceniami lekarza), na które poświęci się minimum trzydzieści minut, trzy do pięciu razy w tygodniu,
  • regularne odwiedzanie lekarza w celu kontroli stanu zdrowia

3. Okresowe monitorowanie stanu zdrowia i regularne wykonywanie badań przesiewowych:

  • Ogólne badanie fizyczne (20-40 lat: co pięć lat; 40-50 lat: co trzy lata; 50-65 lat: co dwa lata; w wieku powyżej 65 lat: co roku). Ocena ta powinna obejmować historię stanu zdrowia, badania fizykalne, badania laboratoryjne krwi i moczu oraz prześwietlenie klatki piersiowej i elektrokardiogram, w zależności od wieku i historii leczenia. Kobiety powinny mieć dodatkowo wykonywane badania miednicy i piersi w skali rocznej.
  • Skanowanie gęstości kości jest zalecane dla kobiet w wieku powyżej 65 lat i dla każdej osoby o ograniczonej zdolności poruszania się lub nadmiernie obciążonej. Badanie to często obejmuje leczenie kortykosteroidami.
  • Roczne badania przesiewowe na obecność raka, wykonywane w zależności od wieku danej osoby (badania piersi lub jąder, badania cytologiczne dla kobiet w wieku rozrodczym, mammografia dla kobiet powyżej 40 roku życia; badania odbytu dla kobiet i mężczyzn po 40 roku życia; badanie krwi stolca i inne badania raka jelita grubego dla mężczyzn i kobiet po 50 roku życia).

4. Nauka radzenia sobie ze stresem poprzez:

  • wyznaczenie sobie swoich największych priorytetów,
  • wyeliminowanie zbędnych naprężeń w swoim życiu, przy jednoczesnym dostarczaniu sobie większej ilości relaksu,
    odpowiednie sposoby zarządzania tymi chorobami, których nie da się wyeliminować,
  • dostarczanie sobie regularnych okresów odpoczynku, przyjemności, i „zwolnienie w biegu” (na przykład ćwiczenia relaksacyjne mięśni głębokich, medytacja, słuchanie muzyki, spotkania towarzyskie z przyjaciółmi, oglądanie telewizji, joga),
  • konsultacje psychoterapeutyczne – jeśli czujesz potrzebę uzyskania pomocy w identyfikacji źródeł stresu w Twoim życiu oraz opracowania skutecznych strategii zarządzania stresem.