Czy genetyka odgrywa jakąś rolę w określaniu, kto zachoruje na stwardnienie rozsiane?

Przekazujemy naszym dzieciom szereg genów, które determinują wiele ich cech, w tym sposoby zachowań ich systemów immunologicznych. W przypadku stwardnienia rozsianego, niektórzy ludzie mogą dziedziczyć wzorzec genetyczny, który czyni ich bardziej podatnymi na cokolwiek.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Może się zatem okazać, że prawdziwą przyczyną stwardnienia rozsianego są środki reaktywne. W odpowiedzi na określony wyzwalacz środowiskowy, układ immunologiczny człowieka rozpoczyna atak na mielinę w ośrodkowym układzie nerwowym. Stwardnienie rozsiane nie jest więc bezpośrednio dziedziczone, jak niebieskie oczy i brązowe włosy, ale przez dziedziczność jest prawdopodobne określona (a przynajmniej w części) podatność na rozwój choroby.

Ogólny wniosek jest taki, że ludzie pochodzenia północno- i środkowoeuropejskiego, jak również ci, których przodkowie zostali zmieszani z tą grupy, wydają się mieć pewne genetyczne predyspozycje do pojawienia się tej choroby. Aktualne badania próbują zidentyfikować dodatkowe czynniki, które mogą udowodnić, że niektórzy ludzie są bardziej podatni na zachorowalność na stwardnienie rozsiane.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Chociaż nie wiemy jeszcze, jakie czynniki muszą pojawić się w środowisku pacjenta, by zachorował on na SR, ani co powoduje pojawienie się choroby tylko u niektórych osób, większość badaczy nadal wierzy, że prawdopodobnym winowajcą mogą być niektóre niezidentyfikowane czynniki zakaźny (na przykład wirusowe lub bakteryjne).