Czy użycie CAM jest uzasadnione w jakimkolwiek przypadku zachorowania na stwardnienie rozsiane?

Istnieją pewne sytuacje, w których rozsądne może wydawać się rozważenie użycia metod CAM. Może to mieć miejsce na przykład wtedy, gdy pacjent zmaga się z łagodnymi objawami sztywności mięśni i bólem, które nie wymagają konwencjonalnych leków – w takim przypadku można wypróbować takie interwencje lecznicze, jak joga, Tai-Chi czy medytacja. Dany pacjent może również spróbować interwencji CAM wówczas, gdy konwencjonalne metody leczenia okazały się nieskuteczne.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Należy jednak pamiętać, że dla każdego cięższego objawu lub wyjątkowo złożonego procesu chorobowego metody CAM nie powinny być stosowane zamiast leków konwencjonalnych. CAM powinno być traktowane wyłącznie jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, i to dopiero po dyskusji z własnym lekarzem. Warte rozważenia są na pewno te terapie CAM, które mają pewien potencjał, by stały się skuteczne, i które są wolne od możliwości ryzyka, a ich stosowanie wiąże się ze stosunkowo niskim kosztem. Natomiast sposoby niekonwencjonalne, których należy z pewnością unikać, obejmują te interwencje, które są kosztowne i potencjalnie niebezpieczne, a przy tym jest mało prawdopodobne, że w ogóle zapewnią jakieś korzyści.