Diagnostyka różnicowa stwardnienia rozsianego

Rozpoznanie stwardnienia rozsianego – to poważny problem, czasami trudny nawet dla doświadczonego neurologa. Różnorodność objawów, nieprzewidywalność i zmienność progresji choroby może komplikować diagnostykę. Po zebraniu danych i historii, oceniając neurologiczny stan pacjenta, objawy,, badania i dane z tomografii, etc. lekarz musi wykluczyć inne możliwe diagnozy, lub, innymi słowy, wykonać diagnostykę różnicową.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

stwardnienie-diagnostyka-roznicowa

Wiadomo, że specyficzne objawy stwardnienia rozsianego nie istnieją. Dolegliwości i objawy, które mogą występować u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym , są charakterystyczne dla wielu innych chorób ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto obraz MRI choroby demielinizacyjnej nie zawsze dokładnie wskazuje na stwardnienie rozsiane . Dlatego kompleksowa ocena stanu pacjenta, badanie dynamiki procesów patologicznych itp pozwala profesjonalistom odróżnić diagnozę i nie mylić się w swoich założeniach.

Poniżej znajduje się lista chorób, których objawy są podobne do objawów stwardnienia rozsianego. Lista ta nie jest wyczerpująca. SM jest różnicowane z szeregiem chorób autoimmunologicznych, chorób zakaźnych, chorób zapalnych.
Niektóre choroby, które przypominają SM
choroba z Lyme (borelioza).

Choroba zakaźna spowodowana przez bakterie, które są przenoszone na ludzi poprzez ukąszenia kleszcza. Objawy neurologiczne choroby z Lyme mogą zawierać zmęczenie , zaburzenia funkcji poznawczych , osłabienie mięśni, objawy czuciowe, takie jak mrowienie. W celu wykluczenia tej diagnozy, lekarz prawdopodobnie będzie prosił by przypomnieć sobie o ewentualnych wycieczkach do lasu i możliwościach pogryzienia przez kleszcza.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Niedobór witaminy B12.

Niedobór witaminy B12 w organizmie może doprowadzić do demielinizacji włókien nerwowych. Objawy niedoboru tej witaminy to drętwienie i mrowienie w rękach i nogach, zmęczenie i osłabienie mięśni, ataksja . Przyczyna niedoboru witaminy B12 nie zawsze leży w jej braku w diecie, często jest związana z naruszeniem jej mechanizmów asymilacji. Rozpoznanie niedoboru witaminy B12 ma miejsce poprzez badanie jej poziomu w surowicy.

Ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia (ADEM).

Ostra choroba demielinizacyjna, która wpływa na mózg i rdzeń kręgowy. Podobieństwo klinicznych i paraklinicznych (MRI) obrazów ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia i stwardnienia rozsianego, sprawiają największe trudności w diagnostyce różnicowej. Często poprawna diagnoza może być utrudniona tylko przez upływ czasu, obserwując dynamikę procesu: W przeciwieństwie do stwardnienia, ADEM jest chorobą jednofazowową.

Sarkoidoza.

Ogólnoustrojowa choroba, w której tworzą się zmiany zapalne (ziarniniaki) w tkankach różnych narządów – płuc, wątroby, węzłów chłonnych, itd., w tym w mózgu i rdzeniu kręgowym. W przypadku udziału w procesie patologicznym ośrodkowego układu nerwowego mogą występować objawy, takie jak zaburzenia widzenia, parestezje, niedowład. Na podstawie danych rentgenowskich (rtg klatki piersiowej), w większości przypadków, specjalista może odróżnić sarkoidozę od stwardnienia rozsianego.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE).

Autoimmunologiczna choroba, która wpływa na tkankę łączną i naczynia krwionośne. Objawy SLE mogą obejmować zmęczenie , parestezje, zawroty głowy , skurcze . W przeciwieństwie do stwardnienia rozsianego, SLE wpływa na stawy, nerki, pojawiają się typowe objawy skórne.

„Czerwone flagi”

W artykule opublikowanym w czasopiśmie ”Neurolog”, eksperci dają nam listę cech, które mogą przyczynić się do odpowiedzi na pytanie o rozpoznanie stwardnienia rozsianego, zachęcając w ten sposób rozważenia alternatywnych diagnoz. Według autorów, obecność tych czynników może prowadzić do błędów w diagnostyce stwardnienia rozsianego :

  • Zgodnie z wynikami badania neurologicznego , u pacjenta nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości
  • Brak rozsiania zmian demielinizacyjnych w przestrzeni , są zlokalizowane w jednym obszarze mózgu)
  • Postęp (wzrost objawów neurologicznych) od momentu wystąpienia choroby
  • Początek choroby w dzieciństwie lub w wieku powyżej 50 lat
  • U pacjenta w trakcie badania zdiagnozowano chorobę psychiczną
  • U pacjenta w czasie badań rozpoznano chorobę ogólnoustrojową
  • Informacje na temat chorób genetycznych wśród bliskich
  • Występowanie zaburzeń obwodowego układu nerwowego
  • Ostry niedowład (częściowy paraliż po jednej stronie ciała)
  • Brak typowych objawów SM: zapalenie nerwu wzrokowego , zaburzenia mikcji , triady objawów Lhermitte’a, zaburzenia czucia, etc.
  • Długotrwale łagodny przebieg.