Dlaczego warto wziąć udział w badaniu klinicznym? Czy mam szansę na uzyskanie znaczącego placebo zamiast prawdziwego leku?

Istnieje kilka argumentów decydujących o dopuszczeniu pacjentów do udziału w badaniach klinicznych:

W badaniach nad stwardnieniem rozsianym wielokrotnie wykazano, że nawet te osoby, które otrzymały placebo, czuły się zwykle lepiej niż bez jakiejkolwiek interwencji. Jakość opieki medycznej w badaniach wydaje się być bardzo wysoka, i to pod każdym warunkiem, przy jednoczesnym braku jakichkolwiek kosztów dla uczestników.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Badania kliniczne są najlepszym dostępnym obecnie mechanizm zidentyfikowania skutecznych metod leczenia. Dlatego też Twój udział w eksperymencie ostatecznie pomaga odpowiedzieć na wiele ważnych pytań.

Zgodnie z protokołami większości badań kontrolnych z użyciem placebo, standardowe, przyjęte powszechnie metody leczenia nadal są dozwolone. Na przykład ostre zaostrzenia choroby mogą być leczone kortykosteroidami obecnymi w Betaseronie (interferon beta-1b), Avonexie (interferon beta-1a), Rebifie (interferon beta-1a) i Copaxone (octan glatirameru).

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie dostępnych jest obecnie sześć leków. Naukowcy stopniowo przechodzą od badań kontrolowanych placebo do badań porównawczych, w których zaproponowany nowy lek będzie skuteczniejszy w porównaniu z lekiem, który jest już dostępny. Tak więc każdy zaproponowany nowy lek będzie musiał wykazać swoją wyższość nad tymi, które już zostały zatwierdzone do użytku. Uczestnicy tego typu procesu zostają losowo przypisani do proponowanego leku lub otrzymują taki, którego skuteczność w leczeniu stwardnienia rozsianego została już wykazana.