Euforia w stwardnieniu rozsianym

Euforia – jest to zjawisko powszechne w stwardnieniu rozsianym. Euforia jest to przesadny i nie realny stan szczęścia oraz dobrego samopoczucia nieadekwatny do obecnej sytuacji życiowej danej osoby ze stwardnieniem rozsianym. Chorzy wykazują czasami stany euforii, stany beztroski w obliczu poważnych lub zagrażających życiu problemów. Ktoś kto jest w stanie euforii ma tendencję do zachowywania się w sposób niewłaściwy bardzo często śmieje się tak jakby nic się nie stało.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

euforia

Jest to dość nietypowe u osób z ciężką utratą zdrowia oraz zaburzeniami intelektualnymi. Połączenie dysfunkcji poznawczych oraz nierealnego optymizmu może prowadzić do utraty ważnych kwestii zarządzania leczenia takich jak opieka medyczna, żywienie czy samo bezpieczeństwo chorego. Uważa się że euforia jest powodem uszkodzenia mózgu oraz utraty kontroli nad emocjami. Bardzo często euforia może objawiać się w niekontrolowanym płaczem i śmiechem.

Drugim biegunem w przeciwieństwie do euforii są ataki agresji. Opiekunie jednego z pacjentów 3 razy w przeciągu ostatnich dwóch lat musieli wzywać policję ponieważ miał gwałtowne wybuchy gniewu podczas których rzucał rzeczami, krzyczał i próbował zaatakować członków rodziny. Zdarzało się też, że atakował swoich sąsiadów. Są to skrajne zachowania i w takich momentach należy zadzwonić po pogotowie.

Niektóre ataki gniewu są wynikiem frustracji wynikającej z choroby oraz tego, że chory rozumie że nigdy więcej nie będzie już zdrowy. W takim przypadku należy skonsultować się z psychiatrą w celu ewentualnego wdrożenia leków które oddziałują na ataki agresji bardzo wskazana jest także psychoterapia.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby