Hormony i stwardnienie rozsiane

Na pytanie, czy hormony płciowe odgrywają rolę w etiologii i patogenezie stwardnienia rozsianego jest jednoznaczna odpowiedź: tak. Badania naukowe i badania kliniczne z udziałem ludzi, którzy chorują na SM wykazują, że ryzyko zachorowania na stwardnienie rozsiane u młodych kobiet jest wyższe niż u młodych mężczyzn, a prawdopodobieństwo wystąpienia ostrej choroby w trzecim trymestrze ciąży jest znacznie obniżone. Fakty te są dobrze znane.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Męskie hormony płciowe


Stwardnienie rozsiane to choroba autoimmunologiczna. Naukowcy uważają, że u młodszych kobiet ryzyko chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty, jest wyższa niż u młodych mężczyzn. Mężczyźni zapadają na te choroby na ogół w późniejszym okresie życia niż kobiety.

Eksperci sugerują, że u młodych ludzi, poziom testosteronu jest wystarczająco wysoki, aby zapobiec rozwojowi patologicznych procesów autoimmunologicznych. W końcu, po 30 roku życia, poziom testosteronu u mężczyzn stopniowo maleje, a ryzyko agresywnego SM oczywiście rośnie. Niektórzy naukowcy uważają, że istnieje związek między poziomem męskich hormonów płciowych a ryzykiem wystąpienia choroby, lub pogorszenia jej stanu.

Żeńskie hormony płciowe


Liczne badania, w którym wzięły udział kobiet z SM nie wykazały przekonujących dowodów, że wahania w poziomie hormonów żeńskich wpływają na częstość zaostrzeń lub obraz choroby w rezonansie magnetycznym. W jednym badaniu, w którym wzięły udział kobiety z SM w okresie menopauzy, pacjentka odnotowała pogorszenie w okresie menopauzy a następnie poprawę stanu po rozpoczęciu HTZ (hormonalnej terapii zastępczej). Jednakże, zgodnie z badaczami zmiany te są subiektywne i nie mogą być odpowiednio połączone ze stwardnieniem rozsianym.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Ciąża


W ostatnich latach, badania pokazują silne dowody na to, że stan kobiet cierpiących na choroby autoimmunologiczne (w tym stwardnienie rozsiane), w okresie ciąży stabilizuje się i polepsza. Tak więc, w trzecim trymestrze ciąży, ryzyko zaostrzenia stwardnienia rozsianego jest zmniejszona o 71% u kobiet w ciąży. W trakcie ciąży może wystąpić wiele zmian fizjologicznych i chemicznych. Spośród substancji, które mogą zmniejszać aktywność procesów patologicznych można wymienić estrogen, progesteron, alfa-fetoproteiny witaminy D .

Procesy patologiczne reaktywowane są w okresie poporodowym. Ryzyko zaostrzenia w okresie poporodowym (pierwsze trzy miesiące po urodzeniu) wzrasta. Istotnym wskaźnikiem aktywności stwardnienia rozsianego po ciąży jest aktywność procesów patologicznych przed zajściem w ciążę, jeśli u kobiety przed ciążą była aktywna forma choroby z częstymi nawrotami, jest ona narażona na silne poporodowe zaostrzenie choroby. Wpływ ciąży na aktywność stwardnienia rozsianego jest nie do końca poznany. Niektóre badania wykazały znaczne zmniejszenie ryzyka wystąpienia wtórnie postępującej postaci SM u kobiet po porodzie i pozytywny wpływ ciąży na aktywność SM, podczas gdy inne badania wykazały, że czas trwania okresu akumulowania znaczących deficytów neurologicznych nie różni się od czasu przed porodem.

 

Estrogeny


Dwa estrogeny (hormony płciowe żeńskie), estradiol i estriol, według ekspertów, może wpływać na aktywność stwardnienia rozsianego. Estradiol jest estrogenem związanym z cyklem miesiączkowym, estriol to tzw.” Hormon ciążowy” .W badaniu przeprowadzonym na przełomie 2002 i 2003r. uczestnicy badania otrzymywali tabletkę z estriolem, co doprowadziło do spadku liczby zmian SM pojawiających się w obrazie MRI.

Estrogeny są zawarte w doustnych środkach antykoncepcyjnych (OCS). Wyniki badaczy dotyczące stosowania doustnej antykoncepcji, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia stwardnienia rozsianego są sprzeczne: niektórzy eksperci uważają, że doustne środki antykoncepcyjne zmniejszają ryzyko zachorowania na SM, ale uważa się, także, że dawka estrogenu zawartego w lekach antykoncepcyjnych nie może zmniejszyć ryzyka wystąpienia SM.
Pytania na temat mechanizmów wpływu hormonów na rozwój stwardnienia rozsianego są przedmiotem dalszych badań i jest możliwe, że jeden ze sposobów skutecznego leczenia leży w endokrynologii.