Jak przystosować łóżko dla chorego na stwardnienie rozsiane

Moje łóżko jest usytuowane tak nisko, że mam trudności z dostaniem się z niego. Czy istnieją jakieś sposoby zmodyfikowania ułożenia łóżka, które pomogą mi rozwiązać ten problem?

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Dla osoby ze stwardnieniem rozsianym wstawanie z bardzo niskiej powierzchni może być niezwykle trudne. Po pierwsze, należy zwrócić uwagę na mechanikę swojego ciała. Spróbuj ułożyć się na boku, twarzą zwróconą do krawędzi łóżka, i odepchnij się w górę za pomocą dolnego ramienia przy jednoczesnym kołysaniu nogą przez krawędź łóżka. Jeśli masz kłopoty z przewróceniem się na drugą stronę, możesz kupić specjalne pręty do montowania w poręczy łóżka, które mogą być też dołączone do boków materaca.

Spróbuj przesunąć się w górę rękami – raz będąc w pozycji leżącej, a raz w siedzącej na brzegu łóżka. Jeśli Twoje łóżko jest położone zbyt nisko lub jest zbyt miękkie, byś był w stanie wyciągnąć się na nim w pozycji pionowej, możesz zwiększyć jego wysokość poprzez umieszczenie go na drewnianych klockach lub dostępnych w sklepach meblarskich przedłużaczach nóg (patrz: fragment odnoszący się do przemieszczania ciała w źródłach zalecanych na końcu rozdziału).

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Strategicznie umieszczone poręcze na ścianie obok łóżka, a także umieszczenie przy łóżku poręczy zamocowanej na suficie, pomoże Ci sprawniej podnosić się z materaca i znaleźć się najpierw w pozycji siedzącej, a następnie w stojącej. Uchwyty przeznaczone do zamontowania przy łóżku i poręcze biegnące od podłogi do sufitu są dostępne za pośrednictwem lokalnych dostawców sprzętu medycznego, wymienionych na żółtych stronach książki telefonicznej.