Jak radzić sobie z toaletą w stwardnieniu rozsianym

Wsiadanie i przede wszystkim schodzenie z toalety stało się dla mnie bardzo uciążliwe. Czy istnieją jakieś modyfikacje tej czynności, które mogą sprawić, że będzie możliwe złagodzenie tego krępującego problemu?

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

W celu ułatwienia korzystania z toalety mogą być dokonywane liczne modyfikacje. Niektóre z nich dotyczą mechaniki ciała, zaś inne usprawnień sprzętu sanitarnego. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na rozmieszczenie obu ramion i nóg podczas zmiany pozycji z siedzącej na pozycję stojącą i vice versa. Aby przejść z pozycji stojącej do pozycji siedzącej, należy stanąć prosto przed sedesem, ugiąć kolana, aż będzie można dotknąć każdą stronę sedesu swoimi rękami, a potem opuścić się powoli do pozycji siedzącej. Następnie należy umieścić nogi wygodnie przed sobą, a później używać rąk i ramion aby odepchnąć się od sedesu.

Najprostszym urządzeniem wspomagającym, które pomoże Ci wsiadać i wstawać z toalety, jest zamontowanie na ścianie obok toalety drążka bezpieczeństwa. Oczywiście, jest to skuteczne tylko wtedy, gdy WC przylega do ściany. Specjalna rama nakładana na komorę muszli klozetowej pozwala na regulację wysokości siedziska i podłokietników oraz zapewnia dwustronną pomoc w opuszczania ciała i podnoszeniu się z toalety. Pomocny może być również szereg innych elementów sprzętu medycznego, takich jak podnoszona deska klozetowa czy rama bezpieczeństwa do WC (z podłokietnikami lub bez). Gdy siła nóg chorego jest znacznie osłabiona, z WC można korzystać wyłącznie w jednej pozycji (siedzącej lub stojącej).

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Te elementy są dostępne za pośrednictwem lokalnego dostawcy sprzętu medycznego lub poprzez firmy specjalistycznego wyposażenia łazienek, wymienione w liście zalecanych źródeł. W określeniu sprzętu, który będzie najlepiej odpowiadał Twoim potrzebom, bardzo pomocny może być terapeuta zajęciowy.