Jakie są objawy infekcji dróg moczowych i jakie są możliwe zabiegi niwelujące ten problem?

Zakażenia układu moczowego (ZUM) mogą czasami wystąpić bez żadnych widocznych objawów lub poczucia dyskomfortu. Najczęściej jednak infekcja powoduje charakterystyczne objawy, takie jak: parcie na mocz i zwiększenie częstotliwości korzystania z toalety, pieczenie, ból brzucha, podwyższona temperatura ciała, zwiększenie spastyczności mięśni pęcherza i ewentualnie cuchnące, ciemne zabarwienie moczu. Infekcje dróg moczowych występują najczęściej w obrębie pęcherza i są zwykle leczone antybiotykami podawanymi doustnie.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Zakażenie w górnej części dróg moczowych, łącznie z nerkami i moczowodami, jest zdecydowanie bardziej poważne i potencjalnie bardziej wyniszczające. Zakażeniom nerek towarzyszy zazwyczaj wysoka gorączka, co może wymagać dożylnego leczenia antybiotykami. Oba typy tych infekcji są łagodzone przez zwiększenie przyjmowania płynów, jak też przez poddanie się ścisłej kontroli lekarskiej. Osobom, które są szczególnie podatne na ZUM, może zostać przepisany środek antyseptyczny, taki jak Hiprex (methenamina).

Jest on wykorzystywany w sposób rutynowy, aby oczyścił mocz i zmniejszył liczbę obecnych w nim liczby bakterii. Dodatkowo, w zapobieganiu ZUM pomoże utrzymywanie kwasowości moczu, ponieważ organizmy, które powodują zakażenia, nie namnażają się tak łatwo w środowisku kwaśnym. Można stosunkowo łatwo dokonać większego zakwaszenia moczu, stosując się do pewnych wytycznych żywieniowych.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Należy przede wszystkim zwiększyć dzienne spożycie: (1) białka, takiego jak to obecne w mięsie, rybach, drobiu, jajach i żelatynie oraz (2) żurawiny (i soku z niej) i śliwek. Sok żurawinowy, który umożliwia zastąpienie witaminy C obecnej w owocach cytrusowych, powinien być spożywany w ciągu dnia w krótkich odstępach czasu, ponieważ witamina C jest przetwarzana i wydalana z organizmu bardzo szybko. Zmniejszyć należy natomiast spożycie: (1) owoców cytrusowych i soków (grejpfrutowego, pomarańczowego, cytrynowego i pomidorowego), (2) mleka i przetworów mlecznych, (3) napojów lub leków zawierających substancje zobojętniające węglan sodu lub wodorowęglan sodu (w ich miejsce może być na przykład użyty inny typ środka zobojętniającego) oraz (4) ziemniaków. W leczeniu przewlekłych, nawracających epizodów ZUM, lekarz może przepisać długoterminowe, niskie dawki antybiotyków, takich jak Bactrim (sulfametoksazol), w celu powstrzymania aktywności bakteryjnej i zmniejszenia ryzyka zakażenia