Klinicznie izolowany zespół (CIS)

Izolowany klinicznie zespół (CIS) – wynik demielinizacji w jednym odcinku (jednoogniskowym) lub więcej, części centralnego układu nerwowego (wieloogniskowe epizody). 85% pacjentów, u których ostatecznie zdiagnozowano stwardnienie rozsiane, pierwszym pojawiającym się objawem choroby, lub w pierwszym nawrocie (atak) lub, zaostrzeniu wystąpił izolowany klinicznie zespół (CIS).

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

klinicznie-izolowany-zespol-cis

Jeśli razem z objawami klinicznymi MRI mózgu i rdzenia kręgowego, wykazały zmiany charakterystyczne dla stwardnienia rozsianego, w niektórych przypadkach, izolowany klinicznie zespół może być uważany za początek stwardnienia rozsianego. Gdy późniejsze MRI ujawnia nowe ogniska demielinizacji – autentycznie diagnozuje się stwardnienie rozsiane.

Jednak nie wszyscy pacjenci, którzy doświadczyli zespołu klinicznie izolowanego następnie rozwijali stwardnienie rozsiane . U wielu nie można wykryć w MRI typowych wzorów demielinizacji, a oprócz tego nie pojawiają się nowe objawy.

Diagnoza izolowanego zespołu klinicznego

W diagnostyce klinicznie izolowanego zespołu ważne jest, aby wykluczyć inne możliwe przyczyny objawóq. Historia choroby, badanie neurologiczne , szereg kompleksowych badań klinicznych, aby pomóc w identyfikacji lub wykluczyć inne potencjalne przyczyny objawów. Jednakże, najbardziej znaczącą metodą diagnostyczną do wizualizacji możliwych ognisk demielinizacji ośrodkowego układu nerwowego jest MRI.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Ujawniane przez MRI objawy często wskazują lokalizację demielinizacji. Najczęstsze zmiany można znaleźć w następujących miejscach OUN :

  • Rdzeń kręgowy – w tym przypadku mówimy o poprzecznym zapaleniu rdzenia;
  • Nerwy wzrokowe – w tym przypadku chodzi o zapalenie nerwu wzrokowego (zapalenie nerwu pozagałkowego);
  • oś mózgu

Jeżeli uszkodzenie klinicznie objawia się w dowolnym oddziale ośrodkowego układu nerwowego, mówi się, że jest „jednoogniskowe”, jeśli w kilku, mówimy o „wieloogniskowym” uszkodzeniu.

 

Najczęstsze objawy CIS


Poprzeczne zapalenie rdzenia – występuje złamanie osłonek mielinowych nerwów rdzenia kręgowego.

W zależności od tego, która część rdzenia kręgowego jest objęta demielinizacją (szyjna, piersiowa, lędźwiowa, czy krzyżowa) istnieją nieprawidłowości w pracach odpowiednich organów, kończyn górnych lub dolnych. Istnieją cztery główne objawy poprzecznego zapalenia rdzenia:

  • słabość w ramionach i / lub nogach
  • ból
  • naruszenie wrażliwości
  • zaburzenia czynności pęcherza moczowego i okrężnicy

Zapalenie nerwu wzrokowego

Przyczyną zapalenia nerwu wzrokowego (zapalenie nerwu pozagałkowe) jest demielinizacja nerwu wzrokowego, który przenosi obrazy z siatkówki do kory potylicznej. Ostry atak zapalenia nerwu wzrokowego charakteryzuje:

  • nagła utrata ostrości wzroku,
  • ból podczas ruchu gałek ocznych,
  • naruszenie widzenia barw (dyschromatopsja)

Procesy patologiczne w obrębie pnia mózgu

Czasami patologiczne procesy demielinizacji wpływają na pień mózgu – część podstawy mózgu, w której znajduje się jądra nerwów czaszkowych i ważnych ośrodków (oddechowego, naczynioruchowego i kilka innych). Objawy uszkodzenia mózgu są zróżnicowane i mogą obejmować:

  • różne zaburzenia okoruchowe, oczopląs
  • dyzartria, zaburzenia połykania
  • naruszenia statyki, koordynacja, etc.

Leczenie zespołu klinicznie izolowanego

W zależności od charakteru i nasilenia objawów obserwowanych w klinicznie izolowanym zespole, może być zalecane, aby przeprowadzić leczenie kortykosteroidami w celu zmniejszenia nasilenia i czas trwania objawów. Jeśli jest to konieczne, może być przepisanna objawowa terapia mająca na celu zmniejszenie nasilenia objawów.

Prawdopodobieństwo zachorowania na SM.
Wyniki niektórych długoterminowych badań klinicznych wskazują, że u 50% osób w ciągu pięciu lat od wystąpienia CIS, pojawia się stwardnienie rozsiane. Do tej pory nie ma jednej metody, która ustalałaby indywidualnego ryzyka zachorowania na stwardnienie rozsiane po doznaniu zespołu klinicznie izolowanego.

Jednakże badacze próbowali identyfikować czynniki, które mogą mieć wpływ na prawdopodobieństwo wystąpienia stwardnienia rozsianego. Obecność lub brak tych czynników nie jest w stanie określić absolutnego ryzyka rozwoju SM, aczkolwiek w niektórych przypadkach mogą być one użyteczne w podejmowaniu decyzji odnośnie dalszego działania:

  • Zapalenie nerwu wzrokowego jest związane z mniejszym ryzykiem rozwoju określonych typów MS, i lepiej rokuje w przypadku wystąpienia choroby w porównaniu z innymi rodzajami klinicznie izolowanego zespołu.
  • Wyizolowane czuciowe objawy, które mogą obejmować drętwienie , mrowienie, lub zaburzenia widzenia, są uważane za związane z mniejszym ryzykiem wystąpienia SM w porównaniu do posiadania objawów wskazujących na udział w procesach patologicznych układu mięśniowo-szkieletowego. Gdy ICC związany z zaburzeniami ruchu zwiększa ryzyko wystąpienia stwardnienia rozsianego.
  • Brak zmian w MRI jest związany z niższym ryzykiem wystąpienia stwardnienia rozsianego, a wyniki, które wykazują na dużą ilość lub wielkość zmian są niezawodnie związane z wysokim ryzykiem stwardnienia rozsianego.

Czasami, w celu potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy stwardnienia rozsianego potrzebna jest analiza laboratoryjna płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) – cieczy, która otacza mózg i rdzeń kręgowy. Obecność specyficznych markerów w płynie mózgowo-rdzeniowym może wskazywać na SM.

RIS – radiologicznie izolowany zespół

Wskazaniami do przeprowadzenia MRI nie są wyłącznie stwardnienie rozsiane oraz choroby, takie jak migrena, urazowe uszkodzenie mózgu, etc. Czasami radiolodzy podczas tych badań ujawniają dodatkowe patologie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Jeżeli stwierdzono zmiany charakterystyczne dla choroby demielinizacyjnej, ale brak jest jej objawów klinicznych, podobne wyniki MRI, zgodnie z nowymi kryteriami diagnozy stwardnienia rozsianego, uważamy za radiologicznie izolowany zespół (RIS). Ujawnione przez wyniki MRI RIS często przepowiada kliniczne objawy choroby.