Libido i brak zainteresowania seksem w twardnieniu rozsianym

Mózg nie wydaje się mieć konkretnego, ściśle zlokalizowanego centrum „dowodzenia” seksualnego. Popęd seksualny i przyjemność wydają się być raczej pod wpływem kilku różnych obszarów mózgu.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Zainteresowanie seksualnością zwykle pojawia się w wieku dojrzewania i ubywa stopniowo przez całe życie. Wiemy, że libido, czyli popęd płciowy i zainteresowanie seksem, mogą być bezpośrednio dotknięte zmianami powstałymi w czasie stwardnienia rozsianego. Zmiany libido mogą także występować jako objaw wtórny lub trzeciorzędowy. Na przykład u osoby, u której występuje objaw chronicznego zmęczenia w wyniku stwardnienia rozsianego, lub ta osoba ma objawy obniżonego nastroju i depresji, jest mniej prawdopodobne, że będzie odczuwała zainteresowanie aktywnością seksualną.

Zmniejszone libido może być wtedy dla osoby ze stwardnieniem rozsianym przyczyną niezrozumienia jej przez partnera i wzmożonego niepokoju, który się z tego powodu pojawia. Nieporozumienia z partnerem i lęki związane z tym problemem będą coraz bardziej zmniejszały zainteresowanie tej osoby seksem i sferą erotyki. Dlatego też ocena i leczenie drugorzędowych i trzeciorzędowych objawów seksualnych jest ważnym krokiem w kierunku przywrócenia libido. W leczeniu obniżonego popędu seksualnego poczyniono znaczne postępy. Ponieważ związane z wiekiem zmiany hormonalne mogą przyczyniać się do utraty popędu płciowego u każdego (niezależnie od tego, czy choruje na stwardnienie rozsiane, czy też nie), dokładna ocena stanu zdrowia ma w tym wypadku znaczenie kluczowe.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Dla tych, którzy doświadczyli pojawienia się zmian hormonalnych, bardzo skuteczne w zwiększaniu popędu seksualnego może być leczenie pacjenta jakąś kombinacją DHEA-S, testosteronu i estradiolu. Pomocne może być również zwiększenie ilości dopaminy (neuroprzekaźnika chemicznego) w systemie nerwowym danej osoby. Bupropion, lek przeciwdepresyjny, który jest obecnie dostępny w formie ogólnej, może zwiększyć poziom dopaminy, jednocześnie pomagając w leczeniu depresji, która jest tak powszechna w stwardnieniu rozsianym..

Zwiększenie popędu seksualnego, który został bezpośrednio zmniejszony przez złe funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) jest dość trudne. Mężczyzna lub kobieta ze stwardnieniem rozsianym, którzy biorą udział w seksualnej i intymnej relacji z inną osobą, mogą rozpocząć koncentrowanie się na zmysłowych aspektach relacji. Taka zmysłowość może obejmować wszystkie aspekty przyjemne fizycznie i emocjonalnie, zwłaszcza kontakty niekoniecznie erotyczne, takie jak pogłaskanie po plecach, trzymanie za dłoń i delikatne głaskanie po twarzy, rękach i innych nie-płciowych obszarach ciała. Partnerzy seksualni często zaniedbują te zmysłowe, nieseksualne aspekty ich relacji fizycznej w okresach zmniejszonego popędu płciowego, częściowo z powodu trudnych emocji, które mogą towarzyszyć utracie libido.

Organizowanie takich nieseksualnych, ale zmysłowych wieczorów, może umożliwić partnerom cieszenie się sobą fizycznie i angażowanie się w dawanie sobie zmysłowej przyjemności bez presji odbycia stosunku płciowego. W istocie, gdy zmiany libido powstały przez naruszenie działania ośrodkowego układu nerwowego, doświadczanie przyjemności seksualnej musi być wypracowywane od nowa, ponieważ popęd seksualny jest najczęściej związany z zachowaniami seksualnymi. Uczenie się własnej zmysłowej natury jest kluczowym i pierwszym krokiem w tym procesie. Opisane wcześniej ćwiczenie mapowania ciała może przyczynić się do przywrócenia prawidłowych relacji między przyjemnością seksualną i zachowaniami seksualnymi, nawet w przypadku zupełnego braku libido.

Indywidualne aspekty tej relacji obejmują także wszystkie te zachowania, w które ktoś angażuje się, by pokazać drugiej osobie, że on lub ona jest dla niego wyjątkowy i ważny. Pełne miłości gesty opisane wcześniej, romantyczne epizody relacji, takie jak niespodziewane kwiaty, niespodzianka w torbie na lunch lub spontaniczny, czuły uścisk, wydają się być zapomniane pośród presji wychowywania dzieci, rozwoju kariery i radzenia sobie z niepełnosprawnością z powodu stwardnienia rozsianego. Przywracanie lub zwiększanie tych specjalnych aktów miłości może przygotować grunt dla zwiększenia intymności, które mogą z kolei pobudzić nową falę libido lub stworzyć nowy świat przyjemności seksualnej bez libido.

Eksploracja zmysłowych i erotycznych obszarów ciała jest ważnym krokiem do przywrócenia libido również dla osoby bez aktualnego partnera seksualnego. Łącząc przyjemne pobudzenie seksualne mózgu (uzyskiwane poprzez fantazje, filmy pornograficzne, książki, i tak dalej) z masturbacją, można samodzielnie poszukiwać nowych rodzajów doznań seksualnych. Te wysiłki można uzupełniać za pomocą wibratorów i innych zabawek erotycznych. Chociaż początek pracy nad przywróceniem libido może wydawać się bardzo niewdzięczny (zwłaszcza, gdy jest mało lub nie ma wcale wewnętrznego popędu płciowego), działa on w kierunku ożywienia tego istotnego aspektu osobowości, a zarazem może być ważnym elementem radzenia sobie ze stwardnieniem rozsianym.

Ćwiczenia mięśni Kegla (zwane również ćwiczeniami dna miednicy) są czasem przepisywane w celu zwiększenia reaktywności seksualnej kobiet, choć nie były one testowane w badaniach klinicznych w celu ustalenia, czy są faktycznie pomocne w stwardnieniu rozsianym. Wykonując ćwiczenia mięśni Kegla, kobieta na przemian napina i rozluźnia mięsień pubococcygeus (identyfikowany jako mięsień, który uruchamia i zatrzymuje przepływ moczu podczas jego oddawania). Zalecane jest wykonywanie treningu tego mięśnia kilkakrotnie podczas oddawania moczu, aby pomóc określić, które partie ciała są w tę czynność zaangażowane.

Po zidentyfikowaniu odpowiednich grup mięśniowych, wyginaj je dziesięć razy dziennie (lub więcej) jeśli zauważysz jakiekolwiek nieprawidłowości w oddawaniu moczu, ponieważ niepełne opróżnianie pęcherza może wystąpić właśnie podczas stwardnienia rozsianego. Dodatkowym uzasadnieniem tych ćwiczeń jest to, że uczucia płynące z mięśni wokół pochwy są ważną częścią erotycznych doznań i orgazmu u kobiety, który składa się z kilku skurczów właśnie tych partii ciała. Ćwiczenia mięśni Kegla są ukierunkowane na wzmocnienie ich elastyczności i zwiększenie szybkości reakcji.