Mam postępującą odmianę stwardnienia rozsianego. Zastanawiam się, jakie zabiegi są dla mnie dostępne?

Odpowiedź na to pytanie zależy częściowo od tego, co rozumiemy przez określenie „odmiana postępująca”. W stwardnieniu rozsianym istnieją dwa uznane rodzaje progresji. Odmiana pierwotnie progresywna (PPMS) odnosi się do przebiegu choroby charakteryzującej się progresją niepełnosprawności już od samego początku, bez wczesnej fazy ostrych ataków i remisji. Ten rodzaj schorzenia jest diagnozowany tylko u dziesięciu procent chorych ze stwardnieniem rozsianym.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Do tej pory nie ma jeszcze zatwierdzonego sposobu leczenia PPMS. Podstawowym celem leczenia pacjentów z PPMS jest interwencyjne zarządzanie objawami i rehabilitacja, aby utrzymać i wzmocnić funkcje życiowe. Wtórnie postępujące stwardnienie rozsiane (SPMS) odnosi się do przebiegu choroby, który początkowo ma formę zaostrzająco-zwalniającą, a następnie staje się stale postępującą. Spośród osiemdziesięciu pięciu procent osób ze stwardnieniem rozsianym, u których choroba rozpoczyna się w postaci ustępująco-nawracającej, u ponad połowy w przeciągu dziesięciu lat będzie rozwijać się choroba wtórnie progresywna, a u dziewięćdziesięciu pięciu procent – w ciągu dwudziestu pięciu lat.

Avonex, Betaferon, Rebif i Tysabri są dopuszczone w Stanach Zjednoczonych do leczenia wszystkich nawrotowych postaci stwardnienia rozsianego, w tym przy terapii SPM, jeśli u danej osoby nadal występują nawroty. Jedynym lekiem dopuszczonym do stosowania w SPM lub chorobie bez nawrotów jest immunosupresyjnym nowantron (mitoksantron do przygotowania koncentratu do iniekcji).