Natalizumab

Natalizumab  (preparaty handlowe Antegren i Tysabri) jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciw cząsteczce adhezyjnej a4-integryny. Natalizumab stosowany jest w leczeniu stwardnienia rozsianego i choroby Crohna.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Natalizumab podawany jest we wlewie dożylnym co 28 dni. Uważa się, że lek działa poprzez zmniejszenie zdolności komórek zapalnych układu odpornościowego do przenikania przez warstwy komórek wyściełających jelita i przez barierę krew-mózg. Natalizumab okazał się skuteczny w leczeniu objawów obu chorób, zapobiegając nawrotom, utracie wzroku, zaburzeniom funkcji poznawczych i znacznie poprawiając jakość życia u osób ze stwardnieniem rozsianym, jak również zwiększając szybkość remisji i zapobiegając nawrotom w chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Natalizumab został zatwierdzony w 2004 roku przez US Food and Drug Administration (FDA) po latach badań. Został następnie wycofany z rynku przez producenta ponieważ było to związane z trzema przypadkami rzadkich stanów neurologiczny znanych jako postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa (PML), w sytuacji gdy lek był podawany w połączeniu z interferonem beta-1a, czyli innym lekiem immunosupresyjnym często stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego.

Po dokonaniu przeglądu informacji o bezpieczeństwie i braku dalszych komplikacji i zgonów, sprzedaż leku została wznowiona na runku amerykańskim w 2006 roku w ramach specjalnego programu leków na receptę. W czerwcu 2009 roku, kolejno pojawiło się dziesięć przypadków PML. FDA nie wycofał leku z rynku, ponieważ jego korzyści kliniczne przewyższają ryzyko powikłań. W Unii Europejskiej został zatwierdzony jako preparat do zastosowań ltylko w leczeniu stwardnienia rozsianego, a dopiero potem w monoterapii.

Biogen Idec ogłosił wszczęcie pierwszego badania klinicznego dotyczącego natalizumabu jako leku potencjalnie leczącego raka z w dniem 5 września 2008.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Wskazania


Natalizumab jest zatwierdzony przez FDA w leczeniu stwardnienia rozsianego i choroby Crohna i zatwierdzony w leczeniu stwardnienia rozsianego w Europie. Wstępne dowody kliniczne sugeruje, że może on być również stosowany w leczeniu skojarzonym w leczeniu nowotworów.

Stwardnienie rozsiane natalizumab oceniano w dwóch randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą, oraz w kontrolowanych badaniach placebo u osób ze stwardnieniem rozsianym. W badaniach tych wykazano, że natalizumab zmniejsza ryzyko nawrotów u pacjentów z SM o 68% w porównaniu z placebo. Natalizumab zwalnia też postęp niepełnosprawności u pacjentów z nawracającą postacią stwardnienia rozsianego. W połączeniu z interferonem beta-1a (IB1A), skutecznie działa w postaci nawracającej i progresji niepełnosprawności – lepiej niż sam interferon beta-1a. Inne korzyści stosowania natalizumabu przez pacjentów z nawracającym MS obejmują zmniejszenie odsetka utraty wzroku, znaczny wzrost odsetka osób wolnych od choroby, znacząco lepsza jakość życia, zmniejszone zaburzenia funkcji poznawczych u części osób z MS, obniżone zapotrzebowanie na używanie steroidów i zapobieganie tworzeniu się nowych zmian chorobowych.

Natalizumab został zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych i Unii Europejskiej. Jest on stosowany w monoterapii (nie w połączeniu z innymi lekami) do leczenia wysoce aktywnej nawracającej postaci stwardnienia rozsianego pomimo stosowania wcześniejszych terapii. Natalizumab oferuje ograniczoną poprawę skuteczności w porównaniu z innymi metodami leczenia stwardnienia rozsianego, ale ze względu brak poważnych objawów ubocznych w stosowaniu długotrwałym bywa częściej stosowany od interferonów.

Choroba Leśniowskiego-Crohna – kilka badań z randomizacją wykazało, że natalizumab jest skuteczny w powodowaniu remisji i jej utrzymaniu u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Natalizumab może być stosowny w przypadku pacjentów, którzy nie reagują na leki, które blokują czynnik martwicy nowotworu-alfa, takie jak infliksimab. Leczenie pacjentów młodocianych za pomocą natalizumabu wykazuje skuteczność podobną do osób dorosłych.

 

Działania niepożądane


Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, oportunistyczne zakażenia wywołane przez wirus JC występuje jedynie u pacjentów z obniżoną odpornością

Dowody hepatotoksyczności w postaci podwyższonych poziomów bilirubiny i enzymów wątrobowych mogą pojawić się już w sześć dni po dawce początkowej. Reakcje są nieprzewidywalne i mogą pojawić się nawet wtedy, gdy pacjent nie reaguje na wcześniejsze leczenie. Takie objawy nawrotu po wznowieniu leczenia u niektórych pacjentów wskazuje, że uszkodzenie nie jest przypadkowe.

Częste działania niepożądane obejmują zmęczenie i reakcje alergiczne z niskim ryzykiem wystąpienia anafilaksji, ból głowy, nudności, przeziębienia i zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna u bardzo małej grupy pacjentów z chorobą. Osoby młode z choroba Crohna doświadczają bólu głowy, gorączki i zaostrzenia choroby.

Natalizumab jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na lek lub jego składniki oraz u pacjentów z wywiadem PML.

Natalizumab została również powiązany z czerniakiem, chociaż zależność jest niejasna. Długofalowe skutki stosowania leku nie są znane.