Osteoporoza u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym

Osteoporoza – choroba, która charakteryzuje się utratą masy kostnej. U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym ryzyko wystąpienia choroby wzrasta. Zwiększone ryzyko osteoporozy nie jest bezpośrednią konsekwencją procesów patologicznych ośrodkowego układu nerwowego w stwardnienia rozsianego , osteoporoza, jednak często staje się chorobą wtórną, której rozwój jest związany z leczeniem SM i spadkiem aktywności ruchowej, co wynika ze wzrostu niepełnosprawności.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

osteoporoza-stwardnienie-rozsiane

Utrata masy kostnej prowadzi do kruchości i zwiększonej łamliwości kości. Najbardziej narażone są pod tym względem kości miednicy, promieniowe, kości pięty, dolnej szczęki, żeber i kręgów. Zmiany w tkance kostnej, które mają miejsce przy osteoporozie, prowadzą do deformacji kręgosłupa , mikro złamań podczas normalnego działania (na przykład przy skręcaniu tułowia).

Osteoporoza i stwardnienie rozsiane

Kluczową rolę w rozwoju osteoporozy u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym mają dwa główne czynniki:

  1. Ograniczenie aktywności fizycznej. Zwiększenie niepełnosprawność w SM prowadzi do zmniejszenia aktywności fizycznej, a w konsekwencji do obniżenia normalnego dopływu krwi do mięśni i kości. Zmniejszenie przepływu krwi w szpiku kostnym i doprowadza do rozwoju osteoporozy.
  2. leczenie kortykosteroidami. W leczeniu zaostrzenia stwardnienia rozsianego , w celu zmniejszenia czasu ich trwania i stopnia zaawansowania, stosuje się syntetyczne analogi kortykosteroidów ( Solu-Medrol, metyloprednizolon ). Leki te mają wpływ na zdolność organizmu do wchłaniania wapnia, co może również prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości.

Inne czynniki ryzyka osteoporozy obejmują:

  • Płeć. Kobiety są bardziej narażone niż mężczyźni. Czynnik ten jest szczególnie ważne w przypadku zmian związanych z menopauzą .
  • Wiek. Mineralizacja tkanki kostnej zmniejsza się wraz z wiekiem zarówno u kobiet jak i mężczyzn.
  • Budowa ciała. Szczupli ludzie niskiego wzrostu mają większe ryzyko zachorowania.
  • Rodzinnej historia. Ryzyko osteoporozy może mieć podłoże genetyczne
  • Zaburzenia hormonalne. Niski poziom estrogenu u kobiet i testosteronu u mężczyzn
  • Przewlekłe choroby wątroby i nerek cukrzyca.
  • Dieta uboga w wapń i witaminę D
  • Papierosy.
  • nadużywanie alkoholu.

Co ważne, niektóre z objawów stwardnienia rozsianego (np ataksja , niedowład) zwiększają ryzyko upadków . Jeśli pacjent ma SM, zmniejszenie gęstości kości, skutki upadków mogą być ciężkie.

Rozpoznanie osteoporozy

W początkowych stadiach, rozwój osteoporozy przebiega zazwyczaj bezobjawowo. Częściej diagnozuje się ją po złamaniu.

Najpopularniejszą metodą diagnozowania osteoporozy jest wizualna ocena radiogramów różnych części szkieletu. Diagnozować chorobę na wczesnym etapie pozwala absorpcjometria podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego (DEXA). Metoda ta pozwala na pomiar zawartości mineralnej kości w każdej części szkieletu, a także ma na celu określenie zawartości soli wapnia, tłuszczu i masy mięśni w całym ciele.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Zapobieganie osteoporozie

Istnieje szereg środków, dzięki którym można zapobiec rozwojowi osteoporozy. Są to zmiany w diecie, odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D, wszelka możliwa aktywność fizyczna , zmniejszenie spożycia alkoholu, zaprzestanie palenia, a także zmniejszenie ryzyka upadków.

Wapń

Nabiał – najlepsze źródło wapnia. Pomimo faktu, że istnieje wiele innych produktów spożywczych, które zawierają wapń, produkty mleczne są głównym jego źródłem. Dzienne spożycie wapnia powinno być:

  • Nie mniej niż 1000 mg na dzień dla dorosłych, od 25 do 65 lat
  • nie mniej niż 1500 mg dziennie dla kobiet po menopauzie

Witamina D

Wraz z wiekiem, zawartość witaminy D w krwi jest zmniejszona, co skutkuje zmniejszeniem procesu absorpcji wapnia. Ważne jest, aby utrzymać odpowiedni poziom witaminy D przez cały rok. Witamina D jest wytwarzana w skórze w wyniku ekspozycji na światło słoneczne. Może ona również być spożywana z żywności, takiej jak tłuste ryby, jajka, mięso i mleko. Każdego dnia trzeba dostarczyć 400-800 jm witaminy D z pożywienia lub jako suplement diety

Aktywność fizyczna

Silniejsza aktywność fizyczna , czy to ćwiczenia oddechowe, spacery lub pasywna rehabilitacja, wzmacnia ciało, poprawiaja przemianę materii, zapobiega utracie masy kostnej.

Ryzyko upadków

W artykule o upadkach, znajdują się informacje o tym jak można starać się im zapobiec.

Leczenie osteoporozy

Do tej pory, eksperci przebadali wystarczająco szeroki zakres różnych leków do leczenia osteoporozy, które są bardziej lub mniej skuteczne. W leczeniu i profilaktyce osteoporozy, w zależności od wagi i nasilenia, podaje się aktywne metabolity witaminy D, kalcytoninę, bisfosfoniany.