Problemy z głosem i mowa w stwardnieniu rozsianym

Stwardnienie rozsiane – może powodować problemy z kontrolą mięśni, warg, języka i podniebienia miękkiego. Podniebienie miękkie jest to miękka tkanka mięśniowa rozciągająca się od podniebienia twardego aż do strun głosowych. Mięśnie kontrolują produkcję oraz tworzenie mowy i dźwięku a także podczas połykania. U osoby u której rozwijają się problemy z mową lub z połykaniem najczęściej stopień zaburzenia oceniany jest przez laryngologa który specjalizuje się w diagnostyce zaburzeń mowy oraz ocenianiu procesu połykania.

problemy-z-glosem-stwardnienie-rozsiane

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Objawy związane z zaburzeniem mowy to nie tylko zaburzenia związane z kontrolą mięśni ale także problemy z koncentracją uwagi, zaburzeniami pamięci dotyczącymi określonego słowa, problemami w mówieniu oraz pisaniu i przetwarzaniu pamięci co do usłyszanej oraz przeczytanej informacji. Są to tak zwane zaburzenia poznawczo-komunikacyjne. Produkcja mowy oraz głosu jest skomplikowanym procesem który wymaga nastąpienia 5 czynności na raz

Oddychanie – użycie membrany aby wypełnić płuca całkowicie, a następnie powoli, kontrolowany wydech podczas mowy

Fonetyzacja – użycie strun głosowych i przepływu powietrza w celu wytworzenia głosem dźwięku oraz jego podział (wysokość lub ton), głośność i jakość

Rezonans – podnoszenie i opuszczanie podniebienia miękkiego powoduje drgania w ustach i nosie

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Artykulacja – precyzyjnych ruchów warg, języka i podniebienia miękkiego w celu uzyskania jasności wypowiedzi

Około 41 do 51 procent osób z MS doświadcza zaburzeń mowy i zaburzeń głosu w trakcie przebiegu choroby. Zaburzenia spowodowane są przez spastyczność, osłabienie, powolność i brak koordynacji mięśni w języku, wargach, podniebieniu miękkim, strunach głosowych i przeponie.

Dyzartria jest terminem używanym do opisania zaburzenia silnika mowy, które prowadzą do niewyraźnej lub niejasnej artykulacji słów. Zniekształcenia w regulacji głośności, artykulacji i nacisku nazywane są dyzartria.

Zaburzona regulacja głośności odnoszą się do głosu, który jest zbyt cichy, zbyt głośny lub ma tendencję do ulegania wahaniom ze względu na słabe wsparcie oddechu i kontroli.

Słabe wyniki w artykulacji mowy, która jest niewyraźna, a czasem trudna do zrozumienia w rozmowie.

Problemy z wyniku zmian prędkości w mówieniu spowolnione nienaturalnymi lub nieodpowiednimi przerwami, nierównym naciskiem na każde słowo.

Chrypka dotyczy zaburzeń jakości głosu.