Problemy z pęcherzem w stwardnieniu rozsianym

Główną funkcją pęcherza moczowego jest przechowywanie i wydalanie moczu. Mocz wytwarzany jest w sposób ciągły przez nerki i przenoszony do pęcherza moczowego przez moczowody.

stwardnienie nietrzymanie moczu

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Dysfunkcja pęcherza moczowego – jest jednym z najczęściej występujących objawów stwardnienia rozsianego (SM), a tym samym – jednym z najrzadziej omawianych. Bądźmy szczerzy, narzekanie na mrowienie, drżenie, to jedno – a druga sprawa to mówienie o nietrzymaniu moczu lub innych dysfunkcjach pęcherza. Jest to powód bardo wielu ograniczeń w życiu codziennym. Jednak pomimo kłopotliwości problemu, jest to bardzo ważne by w razie pojawienia się takich objawów, niezwłocznie zwrócić się o pomoc do ekspertów, zamiast próbować radzić sobie z nim samodzielnie.

Komplikacje, które mogą wystąpić w wyniku tych problemów, mogą prowadzić nie tylko do jego eskalacji, ale także mają wpływ na ogólny przebieg choroby. Do tej pory, w arsenale lekarstw istnieje wiele leków do leczenia różnych dysfunkcji pęcherza, eksperci opracowali żywieniowe i behawioralne podejścia, które mogą znacznie zmniejszyć te problemy.

Częstość występowania zaburzeń czynności pęcherza moczowego


Dysfunkcja pęcherza występuje u około 80% pacjentów ze stwardnieniem rozsianym . Według niektórych szacunków, około 96% pacjentów, którzy cierpią na SM od ponad 10 lat, w różnych okresach choroby ma problemy z oddawaniem moczu.

 

Przyczyny dysfunkcji pęcherza


Przyczyną dysfunkcji pęcherza u chorych na SM, jest zablokowanie impulsów nerwowych przychodzących z ośrodkowego układu nerwowego do pęcherza i odwrotnie.

Zwykle gromadzenie moczu odbywa się przez utrzymywanie stanu swobodnego (warstwy mięśni wypieracza pęcherza moczowego) i skurczu tonicznego zwieracza wewnętrznego. Ośrodek mostu mózgu zapewnia kontrolę oddawania moczu, dzięki odbieraniu sygnałów o napełnieniu, które pochodzą z receptorów pęcherza. Osiągnięciu progu adaptacji w centrum, towarzyszy parcie na mocz. Dodatkowe zatrzymanie moczu jest kontrolowane przez korowe ośrodki mózgowe, które zapewniają skurcz zwieracza zewnętrznego cewki moczowej. Opróżnianie pęcherza zachodzi drogami nerwowymi na poziomie części krzyżowej rdzenia kręgowego kręgosłupa. W czasie oddawania moczu następuje jednoczesny skurcz wypieracza i relaksacja mięśnia zwieracza pęcherza.

W zależności od tego, w której z tych części centralnego układu nerwowego odpowiedzialnej za oddawanie moczu występuje uszkodzenie spowodowane przez stan zapalny i demielinizację – taka występuje dysfunkcja pęcherza moczowego.

W większości przypadków, u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane, takie uszkodzenie objawia się w postaci bezwzględnego nietrzymania moczu (niekontrolowane oddawanie moczu), braku mimowolnego oddawania moczu, gdy pęcherz jest pełny, czy też w postaci niepełnego opróżniania pęcherza.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Diagnoza dysfunkcji pęcherza


Najprawdopodobniej lekarz zaleci Ci przejść przez prosty badania przesiewowe w kierunku zakażenia pęcherza moczowego (posiew moczu a także kilka innych badań laboratoryjnych). Jeśli te badania potwierdzą obecność zakażenia, zostanie przepisana kuracja antybiotykowa, a możliwe, że objawy ustąpią (niektóre infekcje powodują zaburzenia funkcji pęcherza moczowego). W przypadku, gdy nie ma infekcji może być konieczna ocena urodynamiczna. Jej wyniki pozwalają lekarzowi wyznaczyć niezbędne leczenie, a także dać kilka rad behawioralnych i zapoznać z kilkoma technikami samopomocy.

Skurcze pęcherza są hamowane przez układ nerwowy co najmniej 300 ml. Normalnie zdrowa osoba oddaje mocz od czterech do sześciu razy w ciągu 24-godzinnego okresu czasu (w zależności od spożycia płynów, ilości i rodzaju). Ogólnie rzecz biorąc, nasz organizm wytwarza około 1 ml / min moczu.

 

Problemy występujące w stwardnieniu rozsianym


Zaburzenia czynności pęcherza moczowego w stwardnieniu rozsianym są związane przede wszystkim z demielinizacją w rdzenia kręgowym, móżdżku, obszarach mostu lub innych punktach OUN. Przerwanie lub podrażnienie ścieżek przewodu rdzenia kręgowego może spowodować nadmierne skurcze pęcherza moczowego, mimowolne skurcze zwieracza lub relaksację, lub pracę wypieracza moczu. Te zaburzenia czynności pęcherza moczowego są określane jako neurogenne.

Objawy mogą obejmować

  • parcia na mocz: silne uczucia chęci oddania moczu, które nie mogą być kontrolowane, oddawanie moczu, które nie mogą być przełożone.
  • częstotliwość oddawania moczu: chory czuje potrzebę oddawania moczu częściej niż co 2-3 godzin
  • niestabilność oddawania moczu: oddawanie moczu może być zbyt łatwo inicjowane
  • oddawanie moczu w nocy: chory budzi się więcej niż jeden raz w nocy by oddać mocz
  • utrata kontroli: utrata kontroli nad oddawaniem moczu, cewka może być nieszczelna, chory może utracić większą ilości moczu przed dotarciem do toalety
  • niepełne opróżnienie: chory ma wrażenie, że część moczu pozostaje w pęcherzu po oddaniu moczu
  • zapalenie pęcherza: klasyczne objawy to pieczenie lub ból przy oddawanie moczu, świąd, zmiany w zapachu lub kolorze moczu, ból w dolnej części pleców lub brzucha, dreszcze i gorączka. Zapalenie pęcherza moczowego może doprowadzić do czasowego nasilenia objawów stwardnienia rozsianego, lub zwiększyć sztywność kończyn lub spastyczność. Obecność jednego lub większej ilości z tych objawów wskazuje na obecność pęcherza neurogennego.

 

Diagnoza zaburzeń czynności pęcherza moczowego


Kluczem do prawidłowej diagnozy zaburzeń czynności pęcherza moczowego jest uzyskanie pełnej historii objawów pęcherza od pacjenta. Często pomocne jest dla pacjenta prowadzenie dziennika czynności pęcherza moczowego i oddawania moczu na kilka dni w celu wykonania dokładnego raportu.

 

Pytania jakie należy zadać choremu to:


 

  • Jak często dobrowolnie bez kontroli oddaje mocz.
  • Jak często budzi się w nocy.
  • Czy występuje wyciek moczu podczas kaszlu, kichania lub śmiechu.
  • Czy odczuwasz silne pragnienie oddania moczu bez względu na porę dnia.
  • Czy czujesz, że możesz całkowicie opróżnić pęcherz.
  • Czy trudno rozpocząć oddawanie moczu.
  • Czy nosisz pampersy ochronne. Jak często.
  • Czy miałeś choroby pęcherza moczowego lub zakażenia nerek. Jeśli tak, to kiedy ostatnio.
  • Czy odczuwasz ból lub dyskomfort podczas oddawania moczu.
  • Czy odnotowałeś obecność krwi w moczu.
  • Jakie leki aktualnie przyjmujesz.
  • Dla kobiet – czy jesteś w ciąży.
  • Czy miałeś zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy brzusznej?

 

Dodatkowe badania pęcherza


USG pęcherza moczowego i nerek mogą dostarczyć użytecznych informacji w celu ustalenia lub wykluczenia wszelkich nieprawidłowości strukturalnych powodujących objawy pęcherza moczowego. Położenie moczowodów i nerek jest badane po wstrzyknięciu kontrastu podanego do żył pod aparatem RTG.

USG wspomaga badania pęcherza moczowego w celu ustalenia i rozpoznania lub wykluczenia wszystkich anomalii. Badania urodynamiczne wyjaśniają procesy zachodzące w odcinkach dolnych układu pokarmowego, koncentrując się na funkcji pęcherza moczowego.

Badania urodynamiczne pomagają w ocenie jakościowej i ilościowej funkcji pęcherza moczowego. Zakończenie badań urodynamicznych obejmuje urynometrię, badania ilościowe i jakościowe oraz analizę strumienia moczu.

Urynometria jest do pomiarem natężenia oddawania moczu i funkcji pęcherza moczowego oraz jego zdolności wydalniczych. To jest pierwsze ze szczegółowych badań urodynamicznych które powinno się wykonać, nie jest inwazyjne i łatwo przeprowadzić je w warunkach ambulatoryjnych.

 

Trenowanie pęcherza


Trenowanie pęcherza moczowego dotyczy czasu mikcji w celu poprawy funkcjonowania pęcherza moczowego. Trenowanie składa się zazwyczaj z edukacji, planowania oddawania moczu, i pozytywnego nastawienia do edukacji chorego od samego początku.

Program wymaga, aby uczestnik pokonał opór lub hamują uczucie pilnego oddawania moczu i aby oddawanie moczu było zgodnie z harmonogramem, a nie zgodne z chęcią oddania. Szkolenie może również dotyczyć wprowadzenia taktyki, która pozwala na to by pęcherz utrzymał większą objętość. Początkowo celem jest przedział 1,5-2 godzin (to jest harmonogram oddawania moczu na ogół nie wykonalny w czasie snu).

Picie odpowiedniej ilości za jednym razem a nie rozbijanie picia na wiele sesji pomaga pęcherzowi utrzymać odpowiednią kondycje i nie powoduje uczucia i chęci oddawania moczu kilka razy dziennie.

Pacjenci muszą wiedzieć, że niektóre płyny, zwłaszcza te zawierające kofeinę i alkohol są drażniące dla pęcherza i mogą spowodować dodatkowe dolegliwości i wizyty w łazience.

Wyeliminowanie tych produktów lub ograniczenie spożycia można złagodzić objawy ze strony pęcherza moczowego. Dla osoby która jest chora na SR często istnieją funkcjonalne trudności dotarcia do łazienki, a czasami nawet ściągniecie ubrania może powodować problemy.

Ustalenie harmonogramu oddawania moczu może pomóc powstrzymać skutki tych problemów funkcjonalnych. Na rynku rozmnożyło się sporo produktów chłonnych dla osób z nietrzymaniem moczu.

Pampersy ochronne, zarówno jednorazowe lub wielokrotnego użytku, są używane po to by wchłonąć mimowolne oddawanie moczu. Te produkty to pieluchy chłonne, specjalna bielizna i chłonne krzesła lub łóżka czy poduszki. Produkty absorpcyjne zapewniają ochronę i mogą być użyteczne w celu zapewnienia komfortu osobom z problemami pęcherza moczowego.

Dla mężczyzn dostępne są zewnętrzne cewniki w różnych rozmiarach i stylach. Większość cewników zewnętrznych jest jednorazowego użytku i przeznaczonych jest do stosowania jednorazowego. Medycyna posiada sporo leków w leczeniu problemów pęcherza moczowego, regulujących pilność, częstotliwość i ilości moczu.

Specyficznie, antycholinergiczne leki są pomocne w bloku skurczu mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. Różne leki antycholinergiczne, zostały wykorzystane do leczenia objawów pęcherza, jego pilności i częstotliwości oddawania moczu. Leki te często wykazują typowe działanie antycholinergiczne czyli suchość w ustach i pragnienie oraz zaparcia.

Octan desmopresyny, hormon antydiuretycznego, zmniejsza wytwarzanie moczu w nocy i może ograniczyć lub wyeliminować odcinki przymusowego skurczu pęcherza lub oddawanie moczu w nocy.

 

Leczenie i zarządzanie dysfunkcją pęcherza


Leczenie lekami urodynamicznymi zaburzeń dysfunkcji pęcherza, prowadzących do trudności w opróżnianiu pęcherza, może obejmować leki:

  • przeciwskurczowe rozluźniające,
  • leki, które zmniejszają kurczliwość pęcherza
  • leki, które zmniejszają / zwiększają napięcie zwieracza / wypieracza.

Terapia behawioralna polega na regulacji ilości płynów przyjmowanych i wydalanych regularnie (wregularnych odstępach czasu), a nie na wystąpieniu parcia na mocz. Zalecenia dietetyczne obejmują ograniczenie kofeiny, alkoholu i soku pomarańczowego.
W niektórych przypadkach może być zalecane regularne cewnikowanie (wprowadzenie cienkiej rurki jednorazowego użytku do pęcherza poprzez cewkę moczową).

Brak leczenia dysfunkcji pęcherza może powodować nieodwracalne uszkodzenia dróg moczowych. Mocz pozostały w pęcherzu w przypadku niecałkowitego opróżnienia, jest idealnym miejscem dla bakterii i minerałów zawartych w moczu, może to doprowadzić do tworzenia się kamieni.

 

Zabiegi chirurgiczne stosowane w przypadku problemów z pęcherzem moczowym


 

  • Cewniki ze spojenia łonowego – powstały jako alternatywa dla długoterminowo stosowanej cewki moczowej u pacjentów płci żeńskiej i męskiej. Spojeniem łonowym cewnik wprowadza się przez powłoki brzuszne tuż powyżej kości łonowej, do pęcherza. Jest to niewielki zabieg chirurgiczny i polega na podaniu znieczulenia miejscowego, wstrzykniętego w okolicy wstawienia. Spojeniem łonowym cewniki eliminuje podrażnienia cewki moczowej i obarczone jest to mniejszym ryzykiem infekcji i powikłań niż cewnikowanie cewki moczowej. Konsultacje u urologa, zaleca się przed wykonaniem tej procedury i po jej wykonaniu.
  • Nacięcie cewki – może być stosowane u bardzo niepełnosprawnych mężczyzn którzy doświadczają trudności w oddawaniu moczy szczególnie z jego przechowywaniem. Zastosowanie antycholinergicznych leków i zewnętrznego cewnika może przyczynić się do lepszego funkcjonowania pęcherza moczowego.
  • Operacja laparoskopowa – niektóre pacjentki z małą pojemnością pęcherza mogą poddać się operacji laparoskopowej. Procedura ta obejmuje powiększenie pęcherza moczowego.

 

Dodatkowe wskazówki


Nie próbuj sam leczyć różnych zaburzeń pęcherza ani pić mniej płynów! Może to prowadzić do zaparć lub infekcji dróg moczowych.
Zakażenia dróg moczowych, które są częste u pacjentów z zaburzeniami czynności pęcherza moczowego, mogą się nasilać. Można ich uniknąć poprzez picie dużej ilości płynów, a także stosowanie w codziennej diecie szklanki soku żurawinowego.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa