Przeciwciała monoklonalne w stwardnieniu rozsianym

Przeciwciała monoklonalne – są najbardziej wartościowym narzędziem w arsenale terapii celowanej. Firmy farmaceutyczne wykorzystują przeciwciała do opracowywania leków do zwalczania chorób takich jak rak, stwardnienie rozsiane , reumatoidalne zapalenie stawów, itp. Wiele konwencjonalnych leków do leczenia tych chorób jest toksyczna i są one ograniczone do pewnej dawki, którą można podawać pacjentowi. Preparaty do ukierunkowanego leczenie dotyczą tylko komórek, które wywołują procesy patologiczne, a często są bardziej skuteczne niż jest to w przypadku tradycyjnych sposobów leczenia.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

przeciwciala-monoklonalne

 

Co to są przeciwciała?


Przeciwciała nazywane również immunoglobulinami, są to białka w kształcie litery Y, których zadaniem jest rozpoznanie i „Pomoc” w usuwaniu z ludzkiego ciała obcych antygenów. Przeciwciała wytwarzane są przez układ odpornościowy w odpowiedzi na obecność antygenu. Każde przeciwciało rozpoznaje i wiąże się z określonym obcym Antygeny to duże cząsteczki, zazwyczaj białek znajdujące się na powierzchni komórek, wirusów, grzybów, bakterii, lub też może to być kilka nieożywionych substancji, takich jak toksyny, substancje chemiczne lub zanieczyszczenia. Każda substancja, która może uruchomić odpowiedź immunologiczną, jest nazywana antygenem.

Jak działają przeciwciała?


Przeciwciała krążą we krwi całego ciała. Jeśli napotkają cel lub antygen, do zwalczania których zostały rozwinięte przez system odpornościowy, wiążą się z nimi. W zależności od antygenu, takie wiązanie może zahamować rozwój procesów biologicznych, które powodują chorobę i może prowadzić do zniszczenia ciał obcych przez makrofagi.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Jakie są przeciwciała monoklonalne?


Reakcją układu odpornościowego na każdy nawet najprostszy antygen, jest wytworzenie przeciwciał poliklonalnych. Oznacza to, że układ wytwarza szereg różnych przeciwciał do walki z różnymi antygenami. Monoklonalne przeciwciała. – są otrzymywane z jednego klonu komórek docelowych, każde z nich wykrywa specyficzne antygeny, z którymi się wiąże.

 

Co to są humanizowane przeciwciała monoklonalne?


Terapię przeciwciałami monoklonalnymi przeprowadza się z zastosowaniem przeciwciał, które zostały zsyntetyzowane w laboratorium, a nie tymi które wytworzył własny układ odpornościowy. Przeciwciała „wspierane” są przez inne składniki układu odpornościowego, by zniszczyć antygeny docelowe, takie jak, na przykład, komórki nowotworowe.

Pierwsze monoklonalne przeciwciała były syntetyzowane w laboratorium, składały się wyłącznie z białek myszy. Problem polegał na tym, że ludzki układ odpornościowy rozpoznawał te przeciwciała jako obce i atakował je. W krótkim okresie, oznaczało to stymulację odpowiedzi immunologicznej. W dłuższej perspektywie, układ odpornościowy organizmu niszczył je, zanim mogły mieć efekt terapeutyczny.

Z biegiem czasu, badacze dowiedzieli się jak zamienić pewną część białek mysich w przeciwciałach na składniki białek ludzkich, takie przeciwciała są znane jako chimerycznego. Ponieważ udział ludzkich składników białkowych stosowanych w kompozycji przeciwciał mysich jest zwiększony, nazwano je humanizowanymi przeciwciałami. W Niektórych przeciwciałach monoklonalnych są obecne w pełni ludzkie białka, co oznacza, że mogą być jeszcze bardziej bezpieczne i mogą być bardziej skuteczne niż uprzednio syntetyzowane przeciwciała monoklonalne.

 

Monoklonalne przeciwciała i stwardnienie rozsiane


Wytwarzanie przeciwciał monoklonalnych do leczenia stwardnienia rozsianego, następuje przez wstrzyknięcie myszom antygenu docelowego, który w przypadku stwardnienia rozsianego, jest białkiem, które sygnalizuje układowi immunologicznemu by atakował własną mielinę . Mysi system odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko konkretnemu białku. Następnie dokonuje się ekstrakcji komórek śledziony i komórek plazmatycznych, które są wykorzystywane do następnej produkcji humanizowanych przeciwciał monoklonalnych i preparatów do leczenia stwardnienia rozsianego.
Obecnie w terapii stwardnienia rozsianego używany jest lek zawierający humanizowane przeciwciała monoklonalnych, o nazwie Tisabri (Tysabri). Na temat przygotowania i cech jego wykorzystania , można przeczytać w poniższym artykule. Zastosowanie następujących preparatów przeciwciał monoklonalnych do leczenia stwardnienia rozsianego jest obecnie w badaniach klinicznych:

  • Humanizowane przeciwciała monoklonalne (90% składników to ludzkie białko 10% – białka mysie): alemtuzumab (Campath) , Daclizumab (Zenapax) i okrelizumab .
  • Chimeryczne przeciwciała monoklonalne (~ 66% białek ludzi i 34% ~ białek myszy) to rytuksymab (Rituxan) i bazyliksymab (produktu leczniczego Simulect).
  • W pełni ludzkie przeciwciała monoklonalne: ofatumumabu (Arzerra), adalimumab (Humira), Ustekinumab (Stelara) oraz ch5D12.