Spastyczność i zaburzenia seksualne

Spastyczność może sprawić, że nawet zwyczajne czynności, jak prostowanie nóg lub zmiana pozycji nóg podczas aktywności seksualnej mogą być nieprzyjemne lub nawet bolesne. Odpowiednie zarządzanie aktywnymi objawami spastyczności zminimalizuje jednak jej wpływ na seksualność.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Powszechnie stosowany jest pełen zakres aktywności i innych ćwiczeń fizykoterapeutycznych, jak również leki antyspastyczne, takie jak Lioresal (baklofen) lub Zanaflex (tyzanidyna). Podawanie leków antyspastycznych przed planowaną aktywnością seksualną może być bardzo pomocne. Upewnij się jednak, czy omówiłeś wszelkie Twoje objawy z lekarzem zanim sięgniesz po jakiekolwiek lekarstwa. Gdy spastyczność jest problemem, pomocne bywa odkrywanie alternatywnych pozycji seksualnych podczas stosunku. Kobiety, które mają spastyczność mięśni, mogą uznać za zbyt trudne lub bolesne, aby mogły swobodnie rozszerzać nogi.

Wpływ bolesnych skurczów można zminimalizować poprzez leżenie na boku, podczas gdy partner znajdzie się z tyłu. Umieszczając dodatkowo w tej pozycji ręcznik między nogami, można poczuć się jeszcze bardziej komfortowo. Może się okazać, że leżenie na plecach, prostopadle do łóżka, z obydwoma nogami (od kolana w dół) zwisającymi poza krawędź łóżka, ułatwi współżycie i zwiększy jego komfort. Człowiek, który ma trudności z prostowaniem nóg, może także usiąść wyprostowany w fotelu, podczas gdy jego partner usiądzie na nim skierowany twarzą do przodu. Jednak każde ciało jest inne, a kluczem do znalezienia alternatywnych pozycji seksualnych jest otwarta eksploracja i komunikacja między partnerami.