Spastyczność w stwardnieniu rozsianym

Wzmożone napięcie i opór podczas ruchu nosi nazwę – spastyczność. W ekstremalnych przypadkach, skurcze stają się widoczne a ruchy kończyn chorego są trudne do wykonania.

spastycznosc

Spastyczność – to objaw, który jest ściśle związany ze stwardnieniem rozsianym .Na przykład, pacjent może rozumieć słowo „skurcz” jako nagły wzrastający silny ból, podczas gdy lekarz traktuje to jako nagłe mimo wolne kurczenie się mięśni. Dlatego też, w celu uniknięcia takich pomyłek, ważne jest wyjaśnienie znaczenia tych określeń.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w stwardnieniu rozsianym notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Spastyczność i skurcze.

Spastyczność – zaburzenia spowodowane wzrostem napięcia mięśniowego. Normalnie, w stanie całkowitego spoczynku mięśnie zachowują elastyczność i pewien stopień napięcia, ale lekarz może łatwo zginać i prostować nogę lub rękę pacjenta. Jeśli przy takich manipulacjach lekarz czuje opór mięśni, mówimy o wzroście napięcia mięśniowego. Pacjenci opisują spastyczność jako „sztywności” mięśni.

Opisując uczucie osłabienia kończyn, pacjenci często używają słowa „ciężki”. Czasami samo słowo opisuje spastyczność u pacjentów. W tym przypadku, w trakcie badania lekarz określi przyczyny takiego odczuwania. Jeśli ręka lub noga opiera się pasywnym (wykonywanym przez lekarza), zgięciom lub rozszerzeniom, przyczyną „ciężkości” jest spastyczność. Jeśli jest wręcz przeciwnie, zginanie jest ułatwione, w tym przypadku powód to osłabienie (niedowład)

Oprócz spastyczności u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane mogą wystąpić skurcze – mimowolne skurcze mięśni lub grupy mięśni. Czasami taka sytuacja może towarzyszyć bólu o różnej intensywności. Skurcze mogą wystąpić w odpowiedzi na bodziec, lub spontanicznie.

Nasilenie tych objawów może wahać się od łagodnego, ledwo odczuwanego przez człowieka w codziennych czynnościach, do ciężkiego, gdzie zachodzi potrzeba korzystania z wózka inwalidzkiego. Z biegiem czasu, ciężkość i spastyczność może się zmieniać. W przypadku stwardnienia rozsianego spastyczność dotyka głównie mięśni kończyn, czasami mięśni pleców i innych grup mięśni.

W niektórych przypadkach obecność spastyczności jest korzystna. Pacjenci z ciężkim osłabieniem kończyn (niedowładem) pomaga skurcz mięśni.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Rodzaje spastyczności(skurcze).

spastyczność zginaczy   ze względu na zwiększone napięcie w mięśniach zginaczy. Ramiona są wygięte w stawach
Spastyczność prostowników ze względu na zwiększone napięcie mięśni prostowników mięśni. Kończyny są rozłożone, są odprowadzane od ciała
Spastyczność przywodzicieli objawia przenoszeniem bioder,

(Tabela 1. Różne rodzaje spastyczności. (dostosowany od Stevenson i Jarrett, 2006))

Ocena spastyczności.

inna skala punktowa wykorzystywana do oceny spastyczności. Najczęściej stosowana jest skala Ashworth’a. Według tej skali:

Punkty cecha
0 Brak wzrostu napięcia mięśniowego
1 Łatwy wzrost napięcia mięśni, objawia się wstępnym napięciem i szybkim zwalnianiem kolejnego napięcia
1a Łatwy wzrost napięcia mięśni, napięcie mięśni przejawia się w mniej niż połowę całkowitej objętości ruchów biernych
2 Średni wzrost napięcia mięśniowego w całej objętości ruchów biernych, ale ruch bierny łatwo przebiega
3 Znaczny wzrost napięcia mięśniowego, pasywne ruchy są trudne
4 Niedowład, części kończyny nie mogą w pełni wyprostować lub zgiąć (zgięcie lub przykurcz)

 

Przyczyny spastyczności.


Procesy patologiczne w stwardnieniu rozsianym (zapalenie, demielinizacja ) prowadzą do zaburzeń w transmisji nerwowo-mięśniowej. Wynikiem brak równowagi w przekazywaniu impulsów, które pochodzą z mózgu i rdzenia kręgowego do mięśni, jest pojawienie się spastyczności.

 

Objawy towarzyszące


Ze spastycznością mogą niekiedy wiązać się takie objawy towarzyszące jak ból, osłabienie, mimowolne skurcze mięśni.

  • Ból. Skurcze i spastyczność nie zawsze są bolesne. Z reguły można je określić jako”skurcze”. W większości przypadków takie bolesne odczucie może być bezpośrednim wynikiem nagłego ruchu spastycznej kończyn lub na odwrót, na skutek ciągłego uczucia sztywności. Czasami skurcz może nastąpić w wyniku zmiany położenia, co z kolei może prowadzić do bólu i dyskomfortu.
  • Słabość. Spastyczne kończyny stają się sztywne i oporne na ruch. Jednak wraz z tym, niektóre grupy mięśni stają się słabsze. Takie połączenie może wydawać się paradoksalne, ale to jest wynikiem naruszenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w stwardnieniu rozsianym. Współistnienie spastyczności i słabości może być trudne zarówno dla pacjentów, jak i lekarzy. Leki mogą redukować spastyczność, ale ich działanie słabnie.
  • Klonus – Mimowolne gwałtowne rytmiczne skurcze mięśni lub grupy mięśni w odpowiedzi na ich rozciąganie, zazwyczaj występują w stopach.
  • Zmęczenie i utrata ruchliwości mogą być również związane ze spastycznością.

 

Czynniki obciążające w spastyczności.


Niezależnie od stopnia ciężkości objawów spastyczności, należy unikać:

  • Zakażeń układu moczowego , wstrzymywania mocz
  • Zakażeń jelitowych
  • Infekcyjnych chorób zapalnych skóry.
  • Obcisłych ubrań

 

Leczenie spastyczności.


Głównym celem leczenia spastyczności jest znalezienie optymalnej równowagi między minimalizacją negatywnych objawów spastyczności i utrzymywaniem tego w przypadku, osłabienia mięśni występującego wraz ze spastycznością

Ćwiczenia terapeutyczne.
Ważne jest, by wtedy gdy ma miejsce spastyczność, utrzymać maksymalną elastyczność mięśni, ścięgien i stawów. Mogą w tym pomóc ćwiczenia rozciągające, aktywna fizjoterapia (pacjent wykonuje ćwiczenia na samym sobie) lub pasywna fizjoterapia (ruch kończyn z pomocą fizjoterapeuty, fizjoterapeutów). Fizjoterapeuta może zalecić konkretne techniki ruchu i pozycjonowania ciała, w celu utrzymania elastyczności i zapobieganiu przykurczom.

Należy mieć na uwadze następujące funkcje ćwiczeń terapeutycznych dla osób ze spastycznością:

  1. Zaczynamy od poprawy napięcia mięśniowego
  2. należy ściśle przestrzegać jednostajności w oddychaniu, unikać opóźnień w oddychaniu oddechu w napięciu, duszność
  3. zazwyczaj początkowa objętość ruchu znajduje się w zakresie małych amplitud

Farmakoterapia spastyczności.

Każda terapia mająca na celu leczenie spastyczności, rozpoczyna się od dawki minimalnej. Można stopniowo zwiększać dawkę, aż do momentu osiągnięcia wielkości, która jest skuteczna w redukowaniu spastyczności, a skutki uboczne są minimalne.

Lekarz przepisując leki, również powinien podać zalecenia dotyczące czasu ich przyjmowania. Na przykład, jeśli trudno jest ci wstać z łóżka, być może będziesz chciał przyjmować leki przy łóżku, zaraz po przebudzeniu.

Leki doustne

Baklofen – zwiotczający mięśnie lek, jego działanie centralne dotyczy transmisji nerwowo-mięśniowej i działa bezpośrednio na komórki nerwowe rdzenia kręgowego. Skutki otrzymywania baklofenu odczuwalne są przez maksymalnie cztery do sześciu godzin, więc musi on być przyjmowany regularnie w ciągu dnia. Skutki uboczne mogą obejmować zmęczenie, senność i zawroty głowy .

Gabapentyny – przeciwpadaczkowe, przeciwdrgawkowe i o działaniu przeciwbólowym. Skutki uboczne mogą obejmować senność , zawroty głowy .

Tyzanidyny są to środki wpływające na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Rozluźniają mięśnie szkieletowe, eliminują ostre skurcze mięśni i bolesne skutki kloniczne. Mogą powodować senność, uczucie zmęczenia , zawroty głowy , suchość w ustach.

Diazepam – środki wpływające na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, mają działanie przeciwlękowe, przeciwpadaczkowe. Skutki uboczne – najważniejszym efektem ubocznym jest senność , więc lek ten najlepiej przyjmować przed snem. Inne efekty uboczne to osłabienie uwagi i zaburzenia pamięci .

Clonazepam – działanie przeciwpadaczkowe, przeciwdrgawkowe, przeciwlękowe, uspokajające. Działania niepożądane są podobne do objawów niepożądanych podczas stosowania diazepamu.

Dantrolen – posiada centralne działanie zwiotczające mięśnie, hamuje transmisję nerwowo-mięśniową. Skutki uboczne są niestety dość powszechne i obejmują nudności, wymioty, biegunkę i osłabienie. Konieczne jest ciągłe monitorowanie funkcji wątroby.

W niektórych krajach (Kanada, Wielka Brytania, Hiszpania, Niemcy) w przypadku niepowodzenia terapii doustnej przy spastyczności ze stwardnieniem rozsianym , można przypisać lek Sativex– Spray doustny na bazie marihuany (konopi). Próby kliniczne leku wykazały wysoką skuteczność w leczeniu spastyczności u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

 

Inne metody leczenia spastyczności.


Jeśli leczenie spastyczności lekami doustnymi nie zapewnia odpowiedniej ulgi, można zastosować następujące metody:

Domięśniowo toksynę jadu kiełbasianego.

Botox – wysoko oczyszczona toksyna botulinowa typu A , która blokuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Wprowadzenie toksyny botulinowej do mięśni tymczasowo rozluźnia je. Maksymalny efekt osiąga się w ciągu około 14 dni i utrzymuje się on przez około trzy miesiące. W połączeniu z okresem intensywnych sesji fizjoterapeutycznych, wstrzyknięcie domięśniowe toksyny botulinowej może prowadzić do zmniejszenia spastyczności przez dłuższe okresy czasu.

> czytaj więcej o leczeniu Botoxem spastyczności w stwardnieniu rozisanym

Dokanałowe leczenie baklofenem.

Niestety, ta metoda nie jest praktycznie dostępna dla pacjentów w Rosji. Jednakże, doogonowe wlewy baklofenu (w przestrzeń wokół rdzenia kręgowego kręgosłupa) stanowi alternatywny sposób leczenia ciężkich, niestandardowych przypadków spastyczności w stwardnieniu rozsianym. Takie podawanie baklofenu zapewnia stałe (24 godziny) miejscowe stężenie (lek działa bezpośrednio na komórki nerwowe rdzenia kręgowego), a zatem większą wydajność. Przed operacją, wprowadzenia implantu, pacjentowi wstrzykuje się baklofen przy użyciu wkłucia lędźwiowego . Następnie pacjentowi lek zostaje podawany dokanałowo przez cewnik. Lek dozowany jest dzięki specjalnej pompie dozującej.

Chirurgiczne leczenie spastyczności.

W rzadkich przypadkach, neurolog może zalecić leczenie chirurgiczne spastyczności. Takie operacje są dziś rzadkie, zwykle dochodzi do nich w przypadku rozwoju przykurczów.

Dodaj komentarz

Podpis *
Email *
Witryna internetowa