Terapia Tysabri. Ocena ryzyka PML.

Tysabri – jest jednym z najbardziej obiecujących leków zawierających monoklonalne przeciwciała, który jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Znaczące zmniejszenie częstości zaostrzeń choroby, zmniejszenie ryzyka progresji choroby jest powodem, dla lekarzy i pacjentów, żeby traktować natalizumab traktowane jako wysoce skuteczny lek.

Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu stwardnienia rozsianego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Jednak mimo obiecujących perspektyw, powszechnie uznany jest bardzo istotny czynnik ograniczający stosowanie leku: ryzyko efektu bocznego PML (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia – choroba demielinizacyjna, która prowadzi do poważnego kalectwa lub śmierci pacjenta).

Rozwój PML jest związany z aktywacją, w warunkach niedoboru odporności, wirusa JCV (wirus Johna Cunninghama), nazwany w 1971 roku inicjałami pacjenta, który cierpiał na PML).
JCV jest szeroko rozpowszechnionym wirusem, wielu ludzi na świecie (według niektórych szacunków, ponad połowa) ma do czynienia z nim w pewnym okresie życia, ale przy normalnym funkcjonowaniu układu odpornościowego wirus zwykle pozostaje nieszkodliwy. Jednak u osób z osłabionym układem odpornościowym, takich jak u pacjenci cierpiący na AIDS, białaczkę, osoby leczone lekami immunosupresyjnymi lub stosujące terapię przeciwciałami monoklonalnymi (Tisabri) zwiększa ryzyko PML.

Nowa ocena ryzyka PML.


Biogen Corporation (producent Tisabri) z Elan Corporation opracowała zestaw do analizy immunologicznej (EIA), który umożliwia określenie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi JCV w ludzkiej krwi. Innymi słowy, wcześniej obecność wirusa określano w płynie mózgowo-rdzeniowym, a właściwie w tkance mózgowej, a teraz możliwe jest ustalenie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi (jako dowód, że w pewnym momencie wirus dostał się do organizmu ludzkiego, lecz zakażenie nie pojawią się) przez konkretną analizę krwi. Należy zauważyć, że negatywny test ELISA dla przeciwciał przeciw JCV, nie może być jedynym czynnikiem wskazującym na niskie ryzyko PML, z jednej strony do zakażenia JCV może dojść w każdej chwili, a z drugiej – test może być fałszywie ujemny.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Eksperci określone przez trzy główne czynniki, które znacznie zwiększają ryzyko PML, jako skutek uboczny terapii Tisabri:

  • Obecność przeciwciał przeciwko wirusowi JCV we krwi pacjenta.
  • Czas trwania leczenia Tisabri dłuższy niż 2 lata.
  • Historia leczenia immunosupresyjnego (np, mitoksantron, metotreksat, azatiopryna, cyklofosfamid, itp).